้แต่สูตรเครื่องหอมของตระกูลไป๋ก็ขายออกไปด้วยเพื่อแลกเปลี่ยนเป็นเงินทองกองโตก่อนจะลากมาเมืองหลวง นี่นางเพิ่งจะมาถึงเมืองหลวงได้แค่ไม่นานก็ต้องกลับไป แต่นางเป็นแค่เด็กสาวคนหนึ่งเท่านั้น เมื่อไม่มีคนที่น่าเชื่อถืออยู่ข้างกาย นางคงจะรักษาเงินนั้นไว้ไม่ได้อย่างแน่นอน!”
หนิงเป่ยอ๋องเป็นคนดี เขาจึงให้องครักษ์ในวังส่งนางกลับไปด้วยตนเอง
ดังนั้นโอกาสที่เงินจะสูญหายระหว่างทางจึงเป็นไปได้น้อย
แต่เซี่ยผิงกั่งรู้ดีว่า ในยุคสมัยนี้เด็กสาวอายุสิบเจ็ดสิบแปดปีที่ถือเงินสองสามแสนตำลึงอยู่ในมือ และข้างกายไม่มีคนที่ไว้ใจได้สักคน จะสามารถรักษาเงินนี้ไว้ได้นานแค่ไหน!
ต่อให้เป็นชายชราที่อยู่ข้างกายนางซึ่งเคยจงรักภักดี แต่ต่อไปภายหน้าเล่า
เมื่อเขากลับมาอยู่กับครอบครัวอีกครั้งแล้ว คนในครอบครัวจะไม่เป่าหูอะไรเขาบ้างเลยหรือ
แม้ว่าเขาจะซื่อสัตย์ภักดี แต่เขาเป็นแค่คนแก่คนหนึ่งจะทำอะไรได้
ดังนั้นเมื่อคนคนนี้กลับไปถึงอำเภอสวินแล้ว ก็ไม่รู้ว่าจะมีหมู่ผึ้งแมลงและคนชั่วพุ่งเข้าหานางมากแค่ไหน!
นอกจากนี้พวกโจรขโมยใต้หล้านี้มีน้อยเสียที่ไหน
สรุปว่าชะตาชีวิตที่เหลืออยู่ของหญิงสาวผู้นั้นจะต้องไม่ค่อยดีแน่ๆ
“แม่นางผังที่ข้าพูดถึงนี้เจ้าก็ไม่เคยรู้จัก เจ้าย่อมไม่เข้าใจ ปรมาจารย์โม่ลึกลับและร้ายกาจขนาดนี้ ถือเป็นโชคดีของเจ้าที่มีโอกาสได้บำเพ็ญเพียรอยู่ในวัดเดียวกันกับปรมาจารย์โม่ เจ้าควรพยายามเรียนรู้จากนางให้มากที่สุด ให้พ
