รากฏแววจนใจวาบผ่าน
ตอนที่เขาอายุสิบกว่า เขาก็เคยสับสนมาก่อนด้วยไม่เข้าใจว่าเหตุใดสีหน้าของขุนนางใหญ่ทั้งราชสำนักจึงได้เปลี่ยนไวเช่นนี้
ต่อมาทุกครั้งที่เขาได้ยินคำพูดของเสด็จพ่อเรื่องสืบทอดแผ่นดินนี้ เขาจึงได้เข้าใจ
เพราะเขาโดดเด่นจึงตกเป็นเป้าดั่งต้นไม้ที่สูงพ้นป่าซึ่งมักจะถูกลมทำลายลงได้ง่ายๆ
เสด็จพ่อของเขาไม่ได้ตั้งใจจะทำลายเขา แต่ก็ทำให้ชื่อเสียงของเขามัวหมองไปบ้างในช่วงหลายปีที่ผ่านมา
บรรดาผู้วางแผนจะโจมตีเขาพวกนั้นยังไม่ทันจะได้เอ่ยปาก เสด็จพ่อก็จัดการกับพวกเขาแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาที่เสด็จพ่อของเขาลงมือโหดเหี้ยมขึ้นเนื่องจากแรงกระตุ้นที่เขาได้รับบาดเจ็บที่มือ
ตามเจตนาของเสด็จพ่อ หากแม้แต่ความรักที่เขามีให้ลูกชายคนโตที่เกิดจากภรรยาเอกยังต้องหลบๆ ซ่อนๆ แล้ว ใต้หล้าจะไม่เอาอย่างเขากระนั้นหรือ
จึงได้ปล่อยให้เขาทำเช่นนั้นไป
“ไม่ต้องพูดถึงว่ารัชทายาทและโม่ชูเซิงนั่นไม่มีความรู้สึกส่วนตัวต่อกัน ต่อให้พวกเขามี ข้าก็ยินดี นั่นคือคำสั่งของพ่อแม่ คำพูดของแม่สื่อ ใครจะกล้าพูดมากอีก!” ฮ่องเต้จ้องมองขุนนางใหญ่พวกนั้น “อย่าคิดว่าข้าไม่รู้ว่าพวกเจ้ากำลังคิดอะไรอยู่ ข้าจะลงโทษพวกเจ้า จะตัดเงินเดือนเบี้ยหวัด พวกเจ้าก็ไม่สนใจ ข้าขอให้พวกเจ้าคิดทบทวน พวกเจ้าก็ไม่ฟัง…พวกเจ้าถือดีเช่นนี้ คงคิดว่าข้าไม่กล้าทำอะไรเจ้าสี่เจ้าห้าหรอกนะ! ถ่ายทอดคำสั่ง แต่งตั้งองค์ชายสี่และองค์ชาย
