ทรมานไปกับเขาด้วย
เซี่ยเฉียวเป็นคนสูงส่งและไร้มลทิน เขาจะไม่ปล่อยให้นางต้องมาแบกรับชื่อเสียงแย่ๆ ไปกับเขาด้วย
ดังนั้นเขาจึงไปหาหนิงเป่ยอ๋องและใช้อำนาจ
คนที่อยู่เบื้องหลังจ้าวซวีจือพวกนั้นกว่าครึ่งมาจากจวนหนิงเป่ยอ๋อง เมื่อได้รับความร่วมมือจากหนิงเป่ยอ๋อง ไหนเลยคุณชายใหญ่จ้าวซวีจือผู้นี้จะยังมีสถานะใดได้อีก
ฮ่องเต้ไม่พอพระทัยเป็นอย่างมาก
พระองค์แทบอยากจะชักกระบี่ออกมาบั่นคอลูกอนุภรรยาของราชวงศ์คนนี้!
“วิจารณ์รัชทายาท สมควรลงโทษ! จับมันไปขังคุกตลอดชีวิต!” ฮ่องเต้แทบจะพ่นไฟออกมา
เจ้าเด็กบ้านี่กล้าว่ารัชทายาทของเขาเป็นคนพิการ?!
ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อคิดว่าจ้าวซวีจือยังเคยถวายภาพวาดอักษรที่งานเลี้ยงในวังหลายครั้งก่อนหน้านี้ และแม้กระทั่งการร่ายดาบด้วยกิ่งก้านดอกไม้ จู่ๆ เขารู้สึกก็กริ้วมากขึ้นไปอีก และชี้ไปที่แขนขวาของจ้าวซวีจือ “ตัดแขนของเขาซะ!”
ขุนนางใหญ่ที่ถูกเรียกตัวมาพวกนั้นต่างก็ตกตะลึงไปทันที
ฮ่องเต้ทรงกริ้วมากในเวลานี้ พระองค์สั่งให้ลงโทษในทันที!
ทหารองครักษ์ฟันกระบี่ลงไปทันใด เลือดสาดกระเซ็นไปทั่ว แล้วแขนของเขาก็ขาดออกมาในพริบตา จ้าวซวีจือร้องโหยหวนออกมาสองครั้งแล้วก็หมดสติลงไปทันที
“ห้ามเลือดให้มัน อย่าให้มันตายไปเสียก่อน! ข้าต้องการให้มันเห็นลูกชายของข้าที่ปกครองแผ่นดินเฉียนหยวนนี้ด้วยตาของมันเองในอนาคต!” ฮ่องเต้ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน
“…” ใบหน้าของจ้าวเสวียนจิ่งป
