ูกค้ามาเยอะมาก มักจะมีคุณหนูจากตระกูลร่ำรวยมาบ่อยๆ เลือกนั่นเลือกนี่ และมักจะถามอะไรแปลกๆ อยู่เสมอ…” ผู้ดูแลฉังไม่รู้จริง ๆ ว่าทำไม
มีแม่นางน้อยคนหนึ่งพอพบเขาเข้าก็ถามทันทีว่าเจ้าของที่นี่เป็นนางปีศาจเฒ่าอายุประมาณสามสิบสี่สิบปีใช่หรือไม่…
ท่านเจ้าของอายุสามสิบสี่สิบปีจริงๆ แต่นางยังดูอ่อนวัยมาก จะเรียกว่าเฒ่าได้อย่างไร!
แต่เมื่อเข้าประตูมาแล้วก็คือลูกค้า เขาจะด่ากลับไปก็ไม่ได้
ผู้ดูแลฉังเพิ่งจะพูดจบเซียวอวี้หรงก็เดินเข้ามาทันที
“จริงสิ สองสามวันมานี้อาจารย์เซียวเองก็มาที่นี่บ่อยๆ” ผู้ดูแลฉังเอ่ยเสริมอย่างรวดเร็ว
ทันทีที่เซี่ยเฉียวเห็นเซียวอวี้หรง ศีรษะนางก็แทบระเบิดทันที จากนั้นนางก็รีบสัมผัสใบหน้าของตนเองเล็กน้อยก่อนจะยืดอกเดินเข้าไปหาเขาอย่างสงบและเอ่ยอย่างอ่อนโยน “ศิษย์น้องเซียว เจ้ามาซื้อยันต์อีกแล้วหรือ”
เซียวอวี้หรงส่ายศีรษะ
เขาดูเหมือนถูกโจมตีมาอย่างหนักหนาสาหัส ตอนนี้เขาอารมณ์ไม่ดี และเมื่อเห็น ‘โม่ชูเซิง’ เขาก็รวบรวมพลังขึ้นมาคราวะนางด้วยความเคารพ จากนั้นก็เอ่ยว่า “ของที่บ้านซื้อไว้เยอะแล้ว ยังใช้ไม่หมด วันนี้ข้ามาที่นี่เพื่อมาหาศิษย์พี่โดยเฉพาะ”
ผู้ดูแลฉังอดบ่นพึมพำไม่ได้
แน่นอนว่าใช้ไม่หมดอยู่แล้ว!
ตอนแรกอาจารย์เซียวชอบซื้อยันต์ศิลปะวิชาการที่สุด ต่อมาเขาก็ไม่ค่อยได้ซื้อเท่าไรแล้ว ตอนนี้เขากลับไปชอบงานไม้แกะสลักของท่านเจ้าของ!
งานไม้แกะสลักมีทุกรูปแบบ คนไม้แกะสลักก็มี ม
