ีม้าไม้แกะสลักก็มี แม้กระทั่งเกี้ยวไม้ บ้านไม้ เขาชอบไปหมดทุกอย่าง ผ่านไปสักพักเขาก็จะกลับมาเลือกซื้อไปใหม่ จนเขาแทบจะเหมาทุกอย่างหมดไปเองคนเดียวอยู่แล้ว!
แต่…เดิมทีของพวกนั้นควรจะเป็นของที่คนเป็นซื้อไปเผาให้คนตายนะ?!
ใครไม่รู้ก็อาจจะคิดไปได้ว่าที่บ้านอาจารย์เซียวเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นมาแล้ว!
เซี่ยเฉียวเชิญเซียวอวี้หรงไปนั่งที่ห้องกั้น
เซียวอวี้หรงเขินอายมาก ต่อหน้าเซี่ยเฉียวเขาก็เป็นเหมือนน้องชายคนหนึ่ง “ช่วงนี้ศิษย์น้องได้ยินมาว่าในราชสำนักมีคำพูดวิพากษ์วิจารณ์ไม่น่าฟังเท่าไร…เกี่ยวกับฝ่าบาท…”
“อืม” เซี่ยเฉียวพยักหน้าอย่างให้ความร่วมมือ
“พวกขององค์ชายสี่และองค์ชายห้าต่างก็ว่าฝ่าบาทและศิษย์พี่…มีอะไร…แน่นอน ข้าไม่ได้คิดอย่างนั้นอย่างแน่นอน! แต่หากเป็นเช่นนี้ต่อไป มันก็จะส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงของศิษย์พี่ด้วย…” เซียวอวี้หรงเอ่ยย่างรวดเร็ว
“ไม่เป็นไร” เซี่ยเฉียวดูไม่ได้ตื่นตระหนกตกใจอะไร
ในฐานะปรมาจารย์นางคงไม่จมน้ำลายคนตายหรอกกระมัง
แต่เมื่อเซียวอวี้หรงได้ยินเช่นนั้น หัวใจของเขาก็เย็นเยียบลงไปทันที “ศิษย์พี่บริสุทธิ์ผุดผ่อง คนพวกนั้นแทบจะบรรยายว่าท่านเป็นนางปีศาจที่นำหายนะมาสู่บ้านเมืองไปแล้ว จะไม่เป็นไรได้อย่างไร! รัชทายาทก็เช่นกัน หลายวันมานี้เขาก็อยู่แต่ในวังตะวันออก ข้าเองก็ยังไม่เห็นหน้าเขาเลย มิฉะนั้นข้าจะไปทวงความยุติธรรมให้ศิษย์พี่แน่ๆ!”
ตอนที่ 622 ครอบครัวเดียวกัน
เซียวอวี้หรงก
