ดูแลร้านฉังไม่แสดงสีหน้าใดๆ “ท่านเจ้าของกำลังยุ่ง ไม่รับแขกขอรับ คุณหนูมีเรื่องอะไรจะฝากให้ข้าไปบอกนางหรือไม่”
เมื่อต่งซีอวิ๋นได้ยินเช่นนี้นางก็ยิ้ม “ช่างเถอะ ในเมื่อปรมาจารย์โม่ไม่อยู่ คราวหน้าข้าจะกลับมาใหม่ เจ้ากลับไปบอกปรมาจารย์โม่ด้วยว่าข้าเป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลต่ง หากนางมีอะไรกับรัชทายาทจริงๆ นางก็ควรจะเข้าใจในทันที ในอนาคตพวกเราก็จะเป็นครอบครัวเดียวกัน ก็น่าจะทำความรู้จักกันไว้”
เซี่ยเฉียวที่อยู่ด้านในได้ยินอย่างชัดเจน นางขมวดคิ้วมุ่น
ทำไมจึงเป็นครอบครัวเดียวกันล่ะ
“ไม่นานมานี้ฮ่องเต้ได้เลือกพระชายาให้องค์ชายสี่ แม่นางต่งถูกกำหนดตัวให้เป็นพระชายาเอก แต่เนื่องจากรัชทายาทยังไม่ได้ตัดสินใจเรื่องการแต่งงาน ดังนั้นฮ่องเต้จึงยังไม่ได้พระราชทานสมรสให้นางสักที ได้แต่ถ่วงเวลาให้ช้านานออกไปเรื่อยๆ” เซียวอวี้หรงคลายข้อสงสัยของเซี่ยเฉียว
ฮ่องเต้ทรงโปรดรัชทายาทมากจริงๆ รัชทายาทยังไม่ได้แต่งงาน พระองค์ก็ไม่คิดที่จะให้น้องชายคนอื่นล้ำหน้าเขาไปก่อน
แม้แต่บรรดาองค์ชายท่านชายเชื้อพระวงศ์ทั้งหมดก็ต้องแต่งงานช้าไปด้วย
ก็ช่วยไม่ได้ หากเป็นเชื้อพระวงศ์ที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกับรัชทายาทและมีลูกแล้ว ท่านอ๋องตระกูลนั้นก็คงถูกฮ่องเต้ควบคุมยามอยู่ในราชสำนักอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้…
ฮ่องเต้ทรงระมัดระวังในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับรัชทายาทอย่างยิ่ง
