้สึกสนุกขึ้นมาทันที “คนโง่นี้ขุดหลุมฝังตัวเองชัดๆ เบื่อชีวิตแล้วหรือไง!”
หากเขาไม่ถูกชะตากับใคร ต่อให้คนผู้นั้นจะน่าสงสารแค่ไหนก็ไม่สามรถทำให้เขาใจอ่อนขึ้นมาได้เลยแม้แต่น้อย
เวินหลันเฉิงยิ้มอย่างเขินอาย เขาดูไม่มีพิษมีภัยอะไร
ส่วนเรื่องคู่หมายแต่เล็กของเขานั้น…
ตอนที่เขาจากบ้านเกิดมา ผู้อาวุโสในตระกูลก็เคยพูดกับเขาจริงๆ ว่าจะจัดการเรื่องการแต่งงานให้เขา
แต่เวลานั้นยังไม่มีตัวเลือกที่เหมาะสม และเขาเองก็ต้องการที่จะรอต่อไป จึงได้ปฏิเสธไป ตอนนี้หากเขาส่งจดหมายไป ผู้อาวุโสในตระกูลก็จะต้องรีบเลือกคนที่เหมาะสมให้กับเขาอย่างแน่นอน
คนตระกูลเวินไม่ร่ำรวย และเขาก็ไม่มีพ่อแม้พี่น้อง แต่หลายปีมานี้เขาก็ไม่เคยถูกคนในตระกูลข่มเหงรังแกมาก่อน
ซึ่งสาเหตุก็คือ ในตระกูลของเขาไม่เคยมีลูกหลานที่มีความสามารถโดดเด่นเช่นนี้มาก่อน พวกเขาจึงตั้งความหวังกับเขาไว้สูง
ดังนั้นคนในตระกูลไม่เพียงแค่จะไม่แย่งชิงทรัพย์สมบัติของเขา แต่ยังช่วยเขาดูแลรักษาด้วยซ้ำ ส่วนเรื่องภรรยา…ญาติๆ เขาก็คงจะไม่ทำอะไรมั่วๆ จะต้องช่วยเลือกผู้หญิงดีๆ ที่มีคุณธรรมและอ่อนโยนให้เขาอย่างแน่นอน
ผ่านไปสักพักเผยหว่านเย่ว์ก็ฟื้นขึ้นมา
เวินหลันเฉิงเดินเข้าไปหานางแล้วเอ่ยขึ้นอย่างสุภาพอ่อนโยน “วันนี้ข้าลบหลู่ชื่อเสียงของแม่นางนับเป็นเรื่องไม่ควรจริงๆ แต่เวินหลันเฉิงก็จะยอมรับเจ้าเป็นอนุภรรยา จะไม่ปล่อยให้ชีวิตที่เหลือของเจ้าต้องไร้ที่พึงพิงไปตล