อดชีวิต”
รูม่านตาของเผยหว่านเย่ว์หดเล็กลงทันที “อนุภรรยา?!”
“ทำไมอย่างนั้นเล่า” เวินหลันเฉิงแย้มยิ้มเล็กน้อย “แม่นางเผยรออยู่ที่บ้านเถอะ พอถึงเวลาข้าจะให้คนไปรับแม่นางมาเอง แน่นอนว่าหากเจ้าไม่เต็มใจข้าก็จะไม่บังคับ”
พอเวินหลันเฉิงพูดจบก็เดินออกไปอย่างสง่างาม
เซี่ยหนิวซานก็รู้สึกสนุกยินดี เขาปรบมือทันทีก่อนจะร้องออกมาว่า “ดี!”
เขานึกว่าเวินหลันเฉิงผู้นี้จะเป็นบัณฑิตน้อยที่ใช้การไม่ได้เสียอีก นึกไม่ถึงว่าพอถึงเวลาที่ต้องแข็งขึ้นมาเขาก็ทำได้ดีอยู่!
จิ๊ น่าเสียดายที่เด็กดีเช่นนี้ไม่ใช่ลูกเขยของเขา!?
แต่…ลูกบุญธรรม! ก็ได้อยู่!
“ลูกชาย! ข้าจะสอนให้เจ้ารำดาบ! เจ้ากำลังจะแต่งภรรยาและรับอนุ ไม่ฝึกร่างกายหน่อยเห็นทีจะไม่ได้แล้ว!” เซี่ยหนิวซานยิ่งมองเวินหลันเฉิงก็ยิ่งถูกชะตา
เด็กคนนี้ดีกว่าลูกชายแท้ๆ ของเขาเองเสียอีก!
เซี่ยผิงกั่งไม่ได้ความ วันๆ เอาแต่คิดจะบั่นคอเขา ไว้ใจไม่ได้!
เวินหลันเฉิงหันหน้าไปมองเซี่ยหนิวซาน เขาทำท่าทางเชื่องๆ ราวกับลูกหมีขาวตัวเล็กๆ กระนั้น “ลำบากท่านลุงเซี่ยแล้ว”
เซี่ยหนิวซานได้ยินเช่นนั้นก็หน้าบาน ยิ่งดีใจมากขึ้นไปอีก
ช่างเป็นเด็กที่รู้ความจริงๆ
เซี่ยหนิวซานมีความสุข แต่เผยหว่านเย่ว์ที่อยู่ในร้านยากลับมีสีหน้าเคร่งขรึม
ตอนที่ 614 ชีวิตยากเย็นแสนเข็ญ
เผยหว่านเย่ว์เกือบจะนึกว่าตนเองหูฝาดไปแล้ว!
นางไม่ลังเลที่จะทำลายชื่อเสียงของตนเองเพื่อที่จะเป็นอนุภรรยาอย่างนั้นหรือ
