จะแต่งงานเลือกภรรยาก็ต้องเลือกคนที่เหมาะสมอยู่แล้ว
ฮ่องเต้คิดที่จะสร้างเส้นสายให้กับรัชทายาท ในบรรดาบัณฑิตที่เข้าสอบเหล่านี้ เวินหลันเฉิงเป็นคนที่รัชทายาทช่วยเหลือเอาไว้ อีกทั้งเขายังเป็นคนที่ภักดีและรู้มารยาท ฮ่องเต้จึงดีต่อเขาเป็นอย่างดีเป็นพิเศษ เพิ่งจะรับราชการก็ได้เป็นขุนนางขั้นหกทำหน้าที่เรียบเรียง อีกสามปีห้าปีให้หลังเขาก็จะต้องไปเลื่อนตำแหน่งอีกแน่ๆ
ตอนนี้ก็มีขุนนางไม่น้อยที่คิดจะให้ลูกสาวของตนเองแต่งงานกับเขา!
เพียงแต่ขุนนางพวกนั้นก็รู้ว่า เมื่อใดที่ลูกสาวของพวกเขาแต่งงานกันเวินหลันเฉิง นั่นก็หมายถึงการเป็นพวกเดียวกับรัชทายาท ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้รีบร้อนอะไรนัก
“เดิมทีเจ้านายของข้าคิดว่า เวินหลันเฉิงผู้นั้นจะเป็นผู้รักเดียวใจเดียว ถ้าหากแม่นางเผยโชคดี ไม่แน่ก็อาจจะได้เป็นภรรยาเอก แต่น่าเสียดายที่แม่นางเผยโชคไม่ดีไปหน่อย” พ่อบ้านใหญ่เอ่ยอีก
คำพูดของเขาทิ่มแทงใจของเผยหว่านเย่ว์ได้สำเร็จ
นางหน้าแดงขึ้นมาทันที “เจ้านายของพวกเจ้าเก่งขนาดนี้ ทำไมไม่ใช้อำนาจบ้างเล่า!”
อีกฝ่ายยิ้ม “หากไม่ใช่เพราะเห็นแก่เงินและความจงรักภักดีของแม่นาง เรื่องดีๆ เช่นนี้คงมาไม่ถึงเจ้าหรอก ในเมื่อตอนนี้เจ้าได้คำมั่นสัญญาจากเวินหลันเฉิงแล้ว เจ้าก็ควรกลับบ้านและรอการแต่งงานไปเสียดีๆ เถอะ พอเจ้าได้อยู่ข้างกายใต้เท้าเวินแล้ว ก็รู้จักประจบประแจงพูดจาหว่านล้อมให้มากเข้าไว้ อย่าได้เลอะเลือนเหลวไหล”
เผยหว่านเ
