ตอนที่ 607 มีญาติมาหาเจ้าแล้ว / ตอนที่ 608 ไม่มีเงินแล้ว
ตอนที่ 607 มีญาติมาหาเจ้าแล้ว
องครักษ์กลุ่มหนึ่งหวาดกลัวตัวสั่นราวกับรัชทายาทกำลังจะกินพวกเขากระนั้น เซี่ยเฉียวเหลือบมองจ้าวเสวียนจิ่ง จากนั้นก็อดพึมพำออกมาไม่ได้ “ในสายตาพวกเขาเจ้าน่ากลัวกว่าวิญญาณเสียอีก”
“ข้าเป็นคนใจดีเสมอมา พวกเขาก็แค่รู้กฎเกณฑ์มากเกินไปเท่านั้น” จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ยเรียบๆ
พวกองครักษ์ว่าง่ายอย่างยิ่ง
ถูกต้อง รัชทายาทใจดี แต่ก็ใจดีกับแค่ปรมาจารย์โม่เท่านั้น
ตอนที่องครักษ์อย่างพวกเขาติดตามรัชทายาท พระองค์ก็ปฏิบัติกับพวกเขาไม่เลวเลย เพียงแต่มีข้อกำหนดเรียกร้องมากมาย
รัชทายาทไม่ใช่คนประเภทที่จะฆ่าฟันทุบตีผู้ใต้บังคับบัญชา แต่ตอนที่ไม่มีปรมาจารย์โม่อยู่ด้วย เขาก็จะเข้มงวดสำรวมกิริยา ซึ่งมันทำให้พวกเขารู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ ทำอะไรอย่างเคร่งครัดจริงจัง ไม่กล้าที่จะทำอะไรเกินเลย
“ลุกขึ้นเถอะ อย่าได้ทำให้ศิษย์พี่โม่ตกใจ” จ้าวเสวียนจิ่งยกมุมปากยิ้มแย้มยิ้มให้พวกเขา
“…” หนังศีรษะของทหารองครักษ์ชาไปหมด จู่ๆ ฝ่าบาทก็ทรงยิ้มให้แบบนี้ ทำไมหนอ
แต่ก็ปฏิบัติตามคำสั่งแต่โดยดี
“ใต้เท้าโจว ชายที่ติดตามเจ้าอยู่อยากให้เจ้าดูแลลูกสาวของเขาให้ดี เขาบอกว่าลูกสาวของเขาไม่ได้รับความยุติธรรม ไม่มีใครออกหน้าแทนนาง” เซี่ยเฉียวเอ่ยกับโจวเว่ยจง
โจวเว่ยจงเป็นหัวหน้าทหารองครักษ์ของวังตะวันออก ต่อหน้ารัชทายาทเขาจึงทำตัวอ่อนน้อมถ่อมตน แต่ตอนที่เขาอ
