ยวเลิกคิ้ว “เดือนละห้าสิบตำลึงท่านยังใช้ไม่พออีกหรือ อีกอย่าง…ท่านเพิ่งจะชนะเดิมพันได้เงินมาไม่น้อยนี่?”
“เจ้ารู้หมดเลยหรือ!” เซี่ยหนิวซานรู้สึกตึงเครียดขึ้นทันที
นังหนูนี่มีญาณทิพย์หรือไง ไม่ว่าเรื่องอะไรก็รู้เห็นไปหมด!
“มีเรื่องอะไรของท่านพ่อที่ข้าไม่รู้” เซี่ยเฉียวยกยิ้ม
พ่อบ้านเป็นคนที่นางและพี่ชายใหญ่ของนางสนับสนุนขึ้นมากับมือ เขารู้ดีว่าภายในบ้านนี้ท่านพ่อของนางเป็นคนเดียวที่ไว้วางใจไม่ได้ ดังนั้นไม่ว่าเขาจะทำอะไรก็ไม่สามารถที่จะปิดบังไปจากพวกนางสองพี่น้องได้
เรื่องที่ท่านพ่อของนางชนะพนันมาได้ นางก็แค่หลับตาข้างหนึ่งเอาไว้เท่านั้น
เซี่ยหนิวซานถอนหายใจและห่อเหี่ยวลงทันที “เงินจำนวนนั้นข้าไม่ได้ใช้หรอก ไม่กี่วันก่อน ข้าไปดื่มกับเพื่อนตัวน้อยที่หอดอกไม้ และได้พบกับแม่นางน้อยที่น่าสงสารมากคนหนึ่ง ข้าจึงไถ่ตัวนางกลับมา ตอนนี้ข้าไม่มีเงินเลยแม้แต่อีแปะเดียว แถมยังติดเงินแม่เล้าที่นั่นไว้อีกสองร้อยตำลึง”
“…” เซี่ยเฉียวตกใจทันที
สายตาที่นางมองเซี่ยหนิวซานเต็มไปด้วยความตกใจ นางเอ่ยรอดไรฟันออกมีทีละคำ “ท่านพ่อ ท่านไปได้มาจากหอนางโลมหรือ”
นางไม่ถือสาหากท่านพ่อของนางจะมีคนใหม่ ขอแค่ให้แต่งงานเข้ามาอย่างถูกต้องก็พอ!
นางจะยอมทำตามคำสั่งเสียของมารดาแต่โดยดี และเรียกผู้มาใหม่ว่าท่านแม่ และจะไม่มีวันจงใจทำลายวาสนาคู่ครองของท่านพ่อของนางแน่!
แต่นี่เขากลับไปได้คนใหม่มาจากหอนางโลม หรือว่าท่านพ่อ