ถใช้วิญญาณปกป้องตัวเองได้ก็แข็งแกร่งมากอยู่แล้ว!
รัชทายาทขมวดคิ้ว “ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ต่อไปเมื่อศิษย์พี่จะทำอะไรก็อย่าได้ลืมศิษย์น้องล่ะ”
“ตกลง ตก…ลง” เซี่ยเฉียวเซไปเล็กน้อย จากนั้นจึงทรงตัวได้ นางพ่นลมหายใจออกมา “ข้าอยากพักหน่อย”
คาถาห้ามังกรมีพลังมากจริงๆ แต่การวาดยันต์และร่ายคาถาก็ใช้พลังทวีคูณเช่นกัน ช่วงนี้นางได้ทำเรื่องดีๆ มากมายพลังของนางจึงสมบูรณ์ขึ้น ดังนั้นนางจึงไม่เป็นลม มิฉะนั้น ..นางก็น่าจะเป็นลมไปแล้ว
“มีหมอนนุ่มๆ อยู่บนรถม้า” สายตาของจ้าวเสวียนจิ่งเผยความกังวลเล็กน้อย
เซี่ยเฉียวพยักหน้า
หลังจากรับร่มมาแล้วนางก็เดินไปที่รถม้าด้วยฝีเท้าที่มั่นคง
เมื่อถึงรถม้าเซี่ยเฉียวก็หลับลึกไปในทันที
รถม้ามีเพียงคันเดียว เวลานี้มันถูกลากมาไว้ที่ลานวัด ซึ่งเป็นจุดที่สามารถมองเห็นได้จากในห้องทันที จึงไม่จำเป็นต้องคอยเฝ้า ด้านนอกยังมีฝนตกอยู่ หลี่ชิงอวี๋และคนอื่นๆ จึงได้แต่ต้องอยู่ในห้องเท่านั้น
รัชทายาทและพวกของเซี่ยผิงกั่งสงบนิ่งมาก เมื่อพวกเขาหาที่เหมาะสมได้แล้วก็นั่งลงพักผ่อนทันที
แต่หลี่ชิงอวี๋เห็นสถานที่นี้แล้วก็รู้สึกขลาดกลัว
“เมื่อครู่นี้พวกเจ้าไม่เห็นอะไรเลยจริงๆ หรือ” หลี่ชิงอวี๋เอ่ยถามอย่างระมัดระวัง เขาไม่กล้าพูดคุยกับรัชทายาท เซี่ยผิงกั่งก็ดุดันและยิ่งพูดน้อยกว่าอีก ดังนั้นเขาจึงสามารถพูดคุยกับโจวเว่ยจงได้เท่านั้น
โจวเว่ยจงดูงุนงง “ไม่มีอะไรนี่? ก็มีพวกงูที่ค่อนข้างมีพิษ
