ซี่ยผิงกั่งพูด
แย่แล้ว ชื่อเสียงหน้าตาของนางหมดกัน!
เขาเป็นพี่ชายแท้ๆ ของนางนะ มีแต่พี่ชายของนางเท่านั้นที่จะทำร้ายนางแบบนี้!
เซี่ยเฉียวเบะปากเล็กน้อยจนดูเหมือนว่านางกำลังจะร้องไห้ เมื่อจ้าวเสวียนจิ่งเห็นท่าทางเช่นนั้นก็เอ่ยขึ้นอย่างรวดเร็วว่า “เจ้าพูดจาให้ร้ายแม่นางเซี่ยกับคนนอกเช่นนี้ได้อย่างไร ชื่อเสียงของหญิงสาวนั้นสำคัญแค่ไหน เจ้าจะทำเช่นนี้ไม่ได้!”
“ฝ่าบาทไม่ใช่คนนอก…” เซี่ยผิงกั่งพูดตามตรง
เขาไม่ได้อยากพูดจาไม่ดีเกี่ยวกับน้องสาวของเขา
นี่เขากำลังเป็นห่วงน้องสาวของเขาต่างหาก เพราะถึงอย่างไรรัชทายาทก็ต้องเลือกคนใดคนหนึ่ง!
เขาก็จะต้องทำให้รัชทายาทรู้ว่าน้องสาวของเขาไม่ได้เป็นคนขี้หึงสิ?
ไม่ง่ายเลยที่ต้นไม้ใหญ่เช่นรัชทายาทจะโน้มกิ่งลงมาให้น้องสาวของเขาเกาะปีนขึ้นไปได้ ดังนั้นพวกเขาจะต้องไม่พลาดโอกาสนี้
ลองดูแม่นางตระกูลผังคนนั้นสิ นางไม่ใช่ว่าเสนอตัวเองหรอกหรือ ที่นางมาหารัชทายาทถึงที่ไม่ใช่เพราะอยากเป็นอนุหรอกหรือ
ก็ต้องออกตัวหน่อย
เซี่ยผิงกั่งทำให้เซี่ยเฉียวโกรธมาก
“แม้ว่าตระกูลเซี่ยจะไม่ใช่ครอบครัวที่มีชื่อเสียงมาหลายชั่วอายุคน แต่แม่ทัพเซี่ยก็ทำประโยชน์ให้กับเฉียนหยวนของเรามาก ส่วนเจ้า…ก็สร้างผลงานมาหลายครั้งหลายหนแล้ว ในฐานะบุตรสาวคนโตที่เกิดจากภรรยาเอกของตระกูลเซี่ย แม่นางเซี่ยโดดเด่นอ่อนโยน งดงามและนุ่มนวล หากข้าต้องการจะแต่งงานกับนาง ข้าก็จะขอให้เสด็จพ่อพระราชทานสมรสให้
