ยของท่านอ๋องผู้นี้รับปากว่าจะช่วยจัดการให้ตระกูลไป๋ได้สัมปทานในการส่งเครื่องหอมเข้าวังต่อไป แต่ตระกูลไป๋ก็จบสิ้นไปแล้วไม่ใช่หรือ!
ตอนที่นายท่านผู้เฒ่าสิ้นไป เหตุใดจึงต้องให้แต่งลูกเขยเข้าตระกูล
ก็เพราะท่านอยากสืบทอดตระกูลไป๋ต่อไป!
เดิมทีเขาคิดว่าตระกูลไป๋มีผู้สืบทอดแล้ว แต่กลับนึกไม่ถึงว่านางจะไม่มีความคิดเช่นนี้จนทำให้ตระกูลไป๋ต้องหมดสิ้นทายาทไปเลยจริง!
ผู้ดูแลกิจการร้านค้าต่างๆ ของตระกูลไป๋เป็นผู้ที่มีความจงรักภักดี พวกเขาล้วนเป็นคนที่นายท่านผู้ล่วงลับบ่มเพาะขึ้นมาตอนที่บุกเบิกขยายกิจการ
เดิมทีแม้ผังหานเวยจะใช้แซ่อื่น แต่ชื่อแซ่นั้นเปลี่ยนกันได้ ขอแค่นางมีเลือดของตระกูลไป๋ไหลเวียนอยู่ในร่างนั่นก็เพียงพอแล้ว!
แต่นึกไม่ถึงว่าผังหานเวยจะไม่เห็นความสำคัญของการสืบทอดตระกูลไป๋เลยแม้แต่น้อย!
หลังจากที่ข่าวเรื่องการแต่งเป็นอนุภรรยาของผังหานเวยเผยแพร่ออกไปไม่นาน ผู้ดูแลกิจการแต่ละคนก็มาหานางที่บ้านตระกูลไป๋
โน้มน้าวนางด้วยความขมขื่นใจ
“เมื่อก่อนคนในอำเภอสวินคนไหนบ้างที่เห็นข้าแล้วจะไม่ชี้นิ้ววิพากษ์วิจารณ์ข้า พวกเขาบอกว่าข้าโชคร้าย ดวงซวย ตอนนี้ข้าโชคดีขึ้นมาแล้ว ได้เป็นนายของตระกูลไป๋ พวกเขาก็ยังพูดกันอีกว่าท่านแม่ของข้าไม่ดี บอกว่าข้าก็เหมือนท่านแม่ของข้า ต่อไปหากแต่งสามีเข้ามาก็คงไม่ได้สุขสงบพวกเขาก็จะคอยพูดจาว่าร้ายข้าอยู่เสมอ แล้วหากตอนนี้ข้าแต่งกับจ้าวซวีจือเป็นอนุของเขา ข้าก็นับเป็