หากท่านเต็มใจข้าก็จะแต่งท่านเป็นภรรยา สมเหตุสมผลเช่นนี้แล้วจะเรียกว่าล่อลวงได้อย่างไร หากท่านไม่เต็มใจ…ข้าก็จะเลือกบุตรสาวขุนนางมาแต่งด้วยสักคน แล้วท่านปลีกตัวออกไปจากเรื่องนี้ก็เหมาะสมเช่นกัน” จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ยหน้าด้านๆ
เซี่ยเฉียวหัวเราะหึๆ
นางรู้สึกอัดอั้นในใจ
นางชอบใบหน้าและร่างกายของเขามาก ถ้าหากศิษย์น้องของนางแต่งงานแล้ว นางคงจะมองเขานานๆ ไม่ได้แล้ว หากต่อไปนางถูกวิญญาณพวกนั้นทำให้ตกใจกลัวขึ้นมา นางก็คงไม่มีที่ล้างตาแล้ว
เพียงแต่เมื่อนางได้ยินว่าเขาจะแต่งกับบุตรสาวขุนนางสักคนออกมาตรงๆ นางก็รู้สึกไม่ค่อยมีความสุขนัก
“จะแต่งกับใครหรือ” เซี่ยเฉียวรู้สึกเซ็งๆ ในใจ แต่นางก็ยังทำสีหน้าสงบนิ่ง
“ข้าเคยพูดถึงนางกับศิษย์พี่ไปหลายครั้งแล้วก่อนหน้านี้ นางเป็นน้องสาวของเซี่ยผิงกั่ง คุณหนูตระกูลเซี่ย แม่นางเซี่ยเฉียว ศิษย์พี่มีความเห็นว่าอย่างไรบ้าง” จ้าวเสวียนจิ่งถามนางอย่างดื้อรั้นด้วยสายตาเร่าร้อน
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เซี่ยเฉียวได้ยินเรื่องนี้
“คนอื่นไม่ได้หรือ ข้าฟังจากคำพูดของเจ้าแล้วน่าจะเป็นใครก็ได้นี่” เซี่ยเฉียวเอ่ยอีก
“ไม่ได้หรอก นอกจากศิษย์พี่กับเซี่ยเฉียวแล้วก็ไม่มีคนอื่นอีก” จ้าวเสวียนจิ่งหน้าตาจริงจัง
ผู้หญิงคนนี้คิดจะเสแสร้งไปจนถึงเมื่อไรกันแน่
เมื่อเขาพูดอย่างนี้ก็เป็นกลายเป็นการแข่งขันของเซี่ยเฉียวกับตัวเองอีกแล้ว
และในเวลานั้นเซี่ยผิงกั่งก็บังเอิญเข้ามาพอดี เขาเพิ่งจะก้าวเ
