ยายามทำเลียนแบบให้เหมือนรัชทายาทมากที่สุด
เวลานี้ผังหานเวยกำลังร้องไห้ไปทายาไป ใบหน้าของนางบวมเหมือนปลาปักเป้า
โจวเว่ยจงเป็นคนฝึกยุทธ เมื่อได้รับคำสั่งจากรัชทายาทให้ตบปากลงโทษ มีหรือเขาจะยั้งมือ
แน่นอนว่าเขาใช้กำลังทั้งหมดของเขา แต่ละฝ่ามือที่ตบลงไปราวกับเขาต้องการตบผู้หญิงคนนี้ให้ตายกระนั้น
“คุณหนู มีคนแซ่จ้าวคนหนึ่งมาหาท่าน” ชายชราที่อยู่ข้างกายผังหานเวยเอ่ยขึ้น
ภายในจวนตระกูลไป๋นี้กำลังเละเทะวุ่นวาย
ทั้งพ่อบ้านเก่าที่เคยติดตามนางฮูหยินไป๋ และบัดนี้มีพ่อบ้านคนใหม่ที่เลี้ยงดูผังหานเวยมา คนหนึ่งเป็นที่โปรดปราน อีกคนมีเส้นสายและอำนาจในจวน ผังหานเวยเพิ่งกลับมาได้แค่วันเดียวเท่านั้น พวกเขาก็ต่อสู้กันจนไม่สามารถพูดคุยกันได้แล้ว
แต่ผังหายเวยยังมีอีกหลายเรื่องที่ต้องให้พ่อบ้านคนเก่าของฮูหยินไป๋คอยชี้แนะ ดังนั้นนางจะขาดใครคนใดคนหนึ่งไปไม่ได้
“ตอนนี้คุณหนูเป็นนายหญิงของบ้านตระกูลไป๋แล้ว นี่เพิ่งจะวันแรกท่านก็ถูกคนตบปากแล้วเอาออกมาโยนข้างถนน มันไม่เหมาะสมเลยจริงๆ ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่คุณหนูจะมารับแขก ท่านปฏิเสธเขาไปเสียดีกว่า” พ่อบ้านคนเก่าโน้มน้าวด้วยความเมตตาและอดทน
ตอนนี้คนทั้งอำเภอสวินต่างก็จับตามองตระกูลไป๋อยู่นะ!
แต่เจ้านายคนใหม่ผู้นี้ไม่ยอมไปปลอบโยนผู้ดูแลร้านต่างๆ ของตระกูลไป๋ แต่กลับไปหาเรื่องยั่วโมโหผู้สูงศักดิ์!
“คุณหนู คุณชายผู้นั้นแซ่จ้าว” ชายชราเตือนความจำนาง
จ้าวเป็นแซ่ของราชวง
