้น”
“ตระกูลไป๋เป็นของข้าแล้ว ต่อไปข้าแต่งงานก็จะยังเป็นเหมือนเดิม ท่านรู้หรือไม่? เมื่อคืนข้าไม่ได้นอนทั้งคืน พ่อบ้านมาคอยดูบัญชีเป็นเพื่อนข้าตลอด ตระกูลไป๋ร่ำรวยมากจริงๆ เงินทองและกิจการมีขนาดใหญ่โตมากถึงสี่ห้าแสนตำลึง!” ผังหานเวยยิ่งตรงไปตรงมามากขึ้น
เงินตั้งมากขนาดนี้ แม้แต่เซี่ยเฉียวก็ยังอยากแต่งงานกับนางเสียตอนนี้
ผังหานเวยได้ยินพ่อบ้านพูดแล้วว่าคนที่อยู่ตรงหน้านางตอนนี้น่าจะเป็นรัชทายาทคนปัจจุบันนี้
เมื่อก่อนนางโดดเดี่ยวตัวคนเดียว ไม่มีคุณสมบัติที่จะเข้าหาผู้สูงศักดิ์เช่นนี้จริง ๆ แต่บัดนี้นางมีทรัพย์สินมากขนาดนี้แล้ว ก็ต้องถือว่ามีคุณสมบัติแล้วสินะ?
แม้ว่านางจะเป็นแค่คนค้าขายทำกิจการ แต่นางไม่ได้เรียกร้องที่จะเป็นภรรยาเอกนี่?
อีกอย่าง…การเป็นรัชทายาทก็ควรที่จะต้องการเงินเพื่อหาพวกนี่ นางก็สามารถที่จะเติมเต็มความต้องการของเข้าได้พอดีไม่ใช่หรือ
ดังนั้นเวลานี้ผังหานเวยจึงดูเต็มไปด้วยความคาดหวังอย่างยิ่ง
“สี่ห้าแสนตำลึงเลยหรือ” เซี่ยเฉียวแสดงสีหน้าประหลาดใจ จากนั้นก็เอ่ยขึ้นอย่างเนิบๆ “ก่อนหน้านี้ฮูหยินไป๋มีคุณสมบัติที่จะส่งเครื่องหอมเข้าวัง เมื่อมีชื่อเสียงเช่นนี้ เงินทองย่อมไหลมาเทมา แต่ต่อไปนี้ตระกูลไป๋คิดจะส่งเครื่องหอมเข้าวังอีกคงจะยาก แม่นางผังใช้เงินอย่างประหยัดหน่อยจะดีกว่า”
ผู้คนบนโลกใบนี้ต่างก็ไล่ตามชื่อเสียงและผลประโยชน์
เนื่องจากตระกูลไป๋มีความเกี่ยวข้องกับในวัง ดังน
