ั้นไม่ว่าตระกูลไป๋จะทำกิจการใดก็จะต้องดำเนินไปอย่างราบรื่น
แต่ต่อไปยังจะเป็นเช่นนั้นได้อีกหรือ
ฮูหยินไป๋ปล่อยเนื้อปล่อยตัว ผู้หญิงในอำเภอสวินต่างก็เห็นนางเป็นความอัปยศกันหมดแล้ว แล้วใครเล่าจะยอมซื้อเครื่องหอมจากตระกูลของนางอีก
คนภายนอกก็ตามลมไปด้วย หากไม่มีชื่อเสียงว่าส่งเครื่องหอมเข้าวังแล้ว ธูปและเครื่องหอมที่ตระกูลไป๋ทำออกมาก็คงจะเสียคาโกดัง
อย่าได้มองว่าเงินห้าแสนตำลึงนี้มากมหาศาล หากต้นไม้ใหญ่ล้ม ลิงที่อาศัยบนนั้นก็ต้องกระจัดกระจายเดือดร้อนไปด้วย เงินเหล่านี้ก็จะต้องถูกใช้ไปอย่างรวดเร็วอย่างยิ่ง
ถ้าหากนางเป็นผังหานเวย เวลานี้นางก็คงจะอยู่ที่บ้านเพื่อคิดคำนวณให้ดีว่ากิจการไหนบ้างที่ต้องปิดตัวลงและเตรียมเงินชดใช้ให้พร้อม
“นักพรตท่านนี้เอาแต่พุ่งเป้ามาที่ข้าตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว ว่ากันว่าคนที่เขาออกบวชนี่อายตนะทั้งหก[1] นั้นสะอาดบริสุทธิ์มิใช่หรือ ท่านอายุปูนนี้แล้ว มักจะอยู่ข้างกายรัชทายาทอยู่เสมอ จะเอาอะไรมาสงบจิตใจ!” ผังหานเวยผู้นี้ปากร้ายไม่เบา
เซี่ยเฉียวมือไม้แข็งค้างไปทันที นางแทบจะไม่พ่นลมหายใจออกมา
“ตบปากยี่สิบที” จ้าวเสวียนจิ่งขมวดคิ้วก่อนจะเอ่ยเพิ่มเติม “ลากออกไปตบข้างนอก”
หญิงต่ำต้อยคนหนึ่งกล้าโอหังถึงขนาดนี้ นางต้องโดนจัดการ
โจวเว่ยจงเป็นคนไร้ความรู้สึก เมื่อได้ยินดังนั้นเขาก็ลุกขึ้นทันควัน ก่อนจะลากผังหานเวยออกไปข้างนอกและตบปากนางทันที
ตอนที่ 592 จะมีใครได้อีก
เซี่ย
