ูกชายแล้วนางจึงไม่สามารถที่จะเป็นอนุภรรยาของเขาได้
ทั้งสองจึงไปมาหาสู่กันลับๆ เป็นครั้งคราว เพียงแต่นางบังเอิญตั้งครรภ์ขึ้นมา
นางกับสามีผู้นั้นแทบไม่ได้หลับนอนร่วมกันเลย ดังนั้นวันเวลาทุกอย่างจึงไม่เหมาะสมลงตัว ด้วยกลัวว่าคนอื่นจะพูดวิพากษ์วิจารณ์พูดจาเหลวไหล นางจึงแอบคลอดลูก แล้วจากนั้นก็จัดการส่งเด็กกับชายชราไปที่ตระกูลผัง
ดังนั้น แม่นางผังผู้นี้เป็นเด็กที่เกิดมาอย่างไม่ถูกต้อง
ชราผู้นี้มีบุตรชายลูกสะใภ้และหลานชายอยู่ในตระกูลไป๋ เขาย่อมต้องทำในสิ่งที่เจ้านายตระกูลไป๋ต้องการ
เพียงแต่คนตระกูลผังล้วนตายอย่างอนาถ ดังนั้นไป๋ชิ่นเซียงจึงกังวลว่านางจะถูกร่างแหไปด้วย จึงไม่ได้สนใจแม่นางผังผู้นี้นัก แม้แต่จะดูแลนางลับๆ ก็ยังไม่ทำเลย นางเพียงแต่ขอให้แม่นางผังยังมีชีวิตอยู่ได้เท่านั้นก็พอแล้ว
ถึงอย่างไรชายชราก็เป็นเพียงแค่บ่าวคนหนึ่งเท่านั้น
เวลานี้เขาพยายามบอกเล่าเรื่องทั้งหมดเท่าที่เขาทราบออกมา
“ท่านผู้สูงศักดิ์ นายหญิงของข้าไม่น่าจะเกี่ยวข้องอะไรกับคดีหิ่งห้อยหรอก นายหญิงใจดีที่สุด ทุกๆ ปีในอำเภอสวินนี้ตระกูลไป๋จะทำบุญมากที่สุดแล้ว ท่านสามารถไปถามคนอื่นดูได้…” ชายชราเอ่ยอย่างระมัดระวัง
เขารู้สึกเสียใจภายหลังเล็กน้อย หากเขารู้เช่นนี้ก็จะอยู่เฉยๆ ไม่พูดจาซี้ซั้วแล้ว
ทั้งหมดเป็นเพราะคุณหนูที่คว้าตัวเขาไปถามเรื่องคดีหิ่งห้อย หลังจากนางได้รู้เรื่องราวเล็กน้อยก็สั่งให้เขามาพูดคุยกับผู้สูงศักดิ
