์
ใครจะรู้ว่าคนผู้นี้ไม่แม้แต่จะรับน้ำใจจากเขาเลย แต่กลับสืบไปถึงเรื่องตระกูลไป๋อีก!
สืบรู้ได้อย่างไร!
ทำไมเขาจึงได้ถามเรื่องชาติกำเนิดของคุณหนูขึ้นมาได้
ชายชรามีสีหน้าท่าทางจนปัญญา
จ้าวเสวียนจิ่งสั่งให้คนมาพาตัวเขาไป และเฝ้าเขาเอาไว้ก่อน
“ดูท่า คนที่มีสัมพันธ์กับเนี่ยปีก็น่าจะเป็นไป๋ชินเซียงเจ้าตระกูลไป๋คนปัจจุบันแล้วล่ะ” จ้าวเสวียนจิ่งเดา
ในบทกลอนนั้นมี ประเดี๋ยวก็มีกลิ่นหอม ประเดี๋ยวก็กลิ่นหอมที่หลงเหลืออยู่…
ถือเป็นคำบอกใบ้อย่างหนึ่งแล้ว
เซี่ยเฉียวเองก็คิดเช่นนั้น
จ้าวเสวียนจิ่งขอให้คนเตรียมรถม้าทันทีและเตรียมที่จะไปบ้านตระกูลไป๋ดู เซี่ยเฉียวอยู่ที่โรงเตี้ยมก็ไม่มีอะไรทำ ดังนั้นนางจึงตามเขาไปด้วย
ตระกูลไป๋เป็นตระกูลใหญ่ในอำเภอสวินจึงมีกฎเกณฑ์เข้าพบไม่น้อย
ทว่าเซี่ยผิงกั่งถือป้ายคำสั่งสอบสวนคดีของศาลตัดสินคดี แม้แต่ศาลาว่าการเขาก็ยังเข้าออกได้ตามอำเภอใจ อย่างไรเสียตระกูลไป๋ก็เป็นเพียงตระกูลพ่อค้า พวกเขาย่อมต้องต้อนรับเซี่ยผิงกั่งด้วยความสุภาพ
ไป๋ชิ่นเซียงเจ้าบ้านตระกูลไป๋ออกมาต้อนรับพวกเขาด้วยตัวเอง
