็นผู้ตรวจการมณฑลหยวนโจวแล้ว”
“ดังนั้นอิทธิพลของวิญญาณนี้ก็แตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล บางคนมีดวงแข็งมาแต่กำเนิด ต่อให้อยู่ตรงนั้นทั้งคืน วิญญาณนั่นก็ทำอะไรเขาไม่ได้ พวกเจ้าพูดเองไม่ใช่หรือว่า ในบรรดาผู้ใต้บังคับบัญชาของจ้าวซวีจือก็มีคนหนึ่งที่ถึงกับฟันตัวเองด้วยน่ะ? ข้าว่าคนคนนั้นน่าจะเป็นคนดวงอ่อนมากๆ จิตใจไม่มั่นคง เมื่ออยู่ในความตกใจหวาดกลัวและได้รับอิทธิพลจากวิญญาณ เขาจึงได้ทำร้ายตัวเอง” เซี่ยเฉียวเอ่ย
นี่เป็นคำอธิบายที่ดีกว่าหน่อย
เพราะถึงอย่างไรพวกเขาก็มองไม่เห็นวิญญาณ
ถ้าหากนางเดาไม่ผิดแล้วล่ะก็ วิญญาณนั่นจะต้องเป็นคนยกมือของเขาขึ้นมาฟันเขาแน่นอน
หลี่ชิงอวี๋และคนอื่นๆ ได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกว่าตนเองโชคดีที่ไม่ได้ค้างคืนที่นั่น
เซี่ยผิงกั่งกลับไม่ได้รู้สึกอะไร เขาทำคดีหลายปีมานี้ก็ไม่เคยเห็นอะไรแปลกๆ มาก่อนเลยจริงๆ ดังนั้น…คาดว่าเขาคงจะเป็นคนที่ดวงแข็งพอคนหนึ่ง
ส่วนในเวลานี้จ้าวซวีจือก็กำลังนอนอยู่บนเตียง
รอยฟันที่หลังคอเขานั้นชัดเจนมากและสีก็น่ากลัวจริงๆ
เขากินยาแก้พิษเข้าไปแล้ว ทำยังกรีดเอาเลือดออกมาแล้วด้วย เวลานี้จึงไม่เป็นอันตรายอะไรมาก เพียงแค่รู้สึกไร้เรี่ยวแรง ลุกไม่ขึ้นเท่านั้น
เขาคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าจะเริ่มต้นไม่ดีเช่นนี้!
ตอนนี้ไม่รู้รัชทายาทจะหัวเราะเยาะเขาขนาดไหนแล้ว!
“คุณชายใหญ่ เรายังจะ…สืบคดีนี้อีกหรือเปล่า” ผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาเอ่ยถาม
คนที่ติดตามเขามาพวกนั้นย
