ด้
เมื่อก่อนเขาเคยยืนอยู่ข้างจ้าวซวีจือ
ตอนนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว ปรมาจารย์โม่เป็นศิษย์พี่ของรัชทายาท เป็นศิษย์ร่วมสำนักกัน และรัชทายาทที่ร่วมเดินทางด้วยกันมาตลอดก็เผชิญสถานการณ์อันน่าหวาดหวั่นด้วยกันมาในหลุมฝังศพตระกูลผังก่อนหน้านี้ ประสบพบเรื่องราวต่างๆ ร่วมกัน
มันทำให้เขาเคารพรัชทายาทมากกว่าเมื่อก่อนมากเช่นกัน
จ้าวซวีจือดูเหมือนจะไม่ค่อยพอใจที่หลี่ชิงอวี๋พูดแทนรัชทายาท
แต่เขาก็ไม่ได้โต้แย้งโดยตรง กลับเอ่ยว่า “เดิมทีข้าเตรียมตัวจะไปดูที่วัดนั้นตอนกลางคืนเสียหน่อย แต่ตอนนี้ข้าทำไม่ได้แล้ว ฝ่าบาทยืนกรานที่จะแทรกแซงและขอให้ข้าพาคนถอยกลับไปก่อน แล้วค่อยว่ากันใหม่ตอนกลางวัน”
“…” หลี่ชิงอวี๋อ้าปากค้างจนมุมปากแห้งไปเล็กน้อย “ฝ่าบาทพูดเพื่อประโยชน์ของเจ้าเองนะ ท่านปรมาจารย์บอกแล้วว่า ข้างในนั้นมีวิญญาณ…”
ข้าพาคนมาไม่น้อย วัดก็ไม่ได้ใหญ่มาก จะเกิดเรื่องได้อย่างไร” จ้าวซวีจือส่ายหน้า
ตอนที่มีการเปิดแท่นทำพิธีให้น้องรองของเขา เขาก็ไม่อยู่ที่นั่น พ่อบ้านและคนอื่นๆ พูดกันให้ทั่วไปหมด แต่จริงๆ แล้วเขาไม่ได้เห็นเองกับตานี่?
“ก็เพราะว่าเจ้าพาคนมามากมาย…ดังนั้น…ฝ่าบาทก็เลยไม่อยากให้เจ้าไปเสี่ยงน่ะสิ?”
