กินไป
แม้แต่อุจจาระก็ไม่เว้น พวกเขานำมันไปแปะไว้บนกำแพง เมื่อมีกลิ่นเหม็นไม่พึงประสงค์ ศัตรูก็โจมตีได้ยากขึ้น
“น้ำมูลสัตว์ยังสามารถใช้รดดินเป็นปุ๋ยได้ คุณชายน้อยหลี่ ตอนนี้เป็นฤดูใบไม้ผลิแล้ว เป็นเวลาที่เหมาะกับการเกษตร หากเจ้าลองไปดูในไร่นาที่หมู่บ้านก็จะเห็นปุ๋ยมูลสัตว์จำนวนมาก พวกพืชผักผลไม้ทั้งหลายก็ล้วนอาศัยสิ่งเหล่านี้เพื่อเติบโต ทำไม หรือว่าเจ้าไม่กินของพวกนี้” เซี่ยเฉียวเอ่ยเสริมด้วยรอยยิ้ม
จ้าวเสวียนจิ่งเห็นท่าทางที่สองพี่น้องกลั่นแกล้งคนอื่นก็ยกยิ้มขึ้นโดยไม่รู้ตัว
เซี่ยผิงกั่งนั้นเป็นหินก้อนใหญ่ๆ ตั้งตรงแน่ว ทั้งหมดที่เขาพูดออกมานั้นไม่ได้มีเจตนาอะไรเลย
แต่เซี่ยเฉียวไม่เหมือนกัน
ความคิดของนางซับซ้อนจนแทบจะบรรจุตัวต่อเข้าไปได้เป็นร้อยๆ ตัว
ช่างต่อยเก่งจริงๆ
หลี่ชิงอวี๋ยิ่งอาเจียนหนักขึ้น แม้ว่าราชครูหลี่ผู้เฒ่าจะรู้สึกสงสารหลานชายของตนเอง แต่นี่ก็เป็นแค่การหยอกล้อกลั่นแกล้งกันของคนหนุ่มสาว เขาจึงไม่ถือสา
อีกอย่างหากเมื่อครู่ไม่ได้เซี่ยผิงกั่งถีบเขาออกมาเสียก่อน ตอนนี้ศีรษะของหลานชายเขาก็คงปูดเป็นซาลาเปาลูกใหญ่ไปแล้ว
หลังจากที่หลี่ชิงอวี๋อาเจียนเสร็จแล้ว เขาก็ยังต้องตามขบวนใหญ่ให้ทัน
หลังจากเดินไปสักพักเขาก็เห็นทุ่งนาจริงๆ เซี่ยเฉียวยังไม่ลืมที่จะวิ่งเข้าไปหาหลี่ชิงอวี๋ แล้วชี้ไปที่กองมูลสัตว์และยิ้มให้เขาอย่างใจดี
“ฝ่าบาท ท่านดูปรมาจารย์โม่สิ นางยังทำตัวเป็นเด็กน้อยอยู่เล
