ึงกับไม่เหลือใครเลย ท่านลองดูตระกูลผังนั่นสิว่ายังมีใครเหลืออีกบ้าง” เซี่ยเฉียวเอ่ยอีก
คำพูดเหล่านี้ของนางไม่สามารถปลอบโยนคนตระกูลหลี่ได้เลย
แม้ว่าเขาจะโชคดีที่ไม่ถึงกับสูญสิ้นลูกหลาน แต่กลับไม่ได้รู้สึกดีใจขึ้นมาเสียอย่างนั้น
นี่มันน่ากลัวเกินไป
“นอกจากนี้ สิ่งที่เกิดขึ้นกับหลุมฝังศพของตระกูลท่านและการสร้างสุสานของผังซีหยวนนั้นห่างกันหลายปี แม้ว่าปรมาจารย์ฮวงจุ้ยผู้นั้นจะหาคนอื่นมาแบกรับกรรม แต่การสร้างค่ายกลชั่วร้ายเช่นนั้นก็ต้องเปลืองพลังมากมาย เขาจึงไม่สามารถทำได้บ่อยนัก มิฉะนั้น แม้ว่าจะมีคนคอยแบกรับผลกรรม ก็จะมีผลกระทบอย่างมากต่อชะตากรรมของเขาเองเช่นกัน” เซี่ยเฉียวเอ่ยเสริม
คนที่ขาดคุณธรรมก็จะต้องมีข้อเสียห้าประการ[1] และข้อบกพร่องสามประการ[2] ดวงชะตานั้นไม่ดี
ราชครูหลี่ผู้เฒ่าตัวสั่นไปหมดทั้งร่าง ไม่รู้ว่าเขากำลังโกรธหรือว่าเสียใจกันแน่
เซี่ยเฉียววางกล่องไม้ที่บรรจุกระดูกลงในตะกร้าไม้ไผ่ของนาง แล้วปิดยันต์สีเหลืองเอาไว้ด้านบนแผ่นหนึ่ง
เมื่อเซี่ยเฉียวมองท้องฟ้า นางก็กล่าวว่า “ฟ้าเริ่มมืดแล้ว ที่นี่…อยู่นานไม่ได้”
“ท่านปรมาจารย์หมายความว่า พอตกกลางคืนก็อาจจะมีวิญญาณ? หากอย่างนั้นคดีฆาตกรรมหิ่งห้อยนี่มีความเป็นไปได้ไหมว่าจะเป็นฝีมือของวิญญาณ” เซี่ยผิงกั่งรีบเอ่ยถามทันที
เซี่ยเฉียวส่ายศีรษะ “ถึงแม้จะมีวิญญาณที่ก่อคดี แต่ผู้บงการจะต้องเป็นคนที่มีชีวิต หากวิญญาณฆ่าคนตาย จะเป็นการเ