สียชีวิตอย่างกะทันหัน ป่วยตาย ซึมเศร้า หรือไม่ก็อุบัติเหตุ มีความเป็นไปได้น้อยมากที่จะแขวนคอตาย”
“ข้าบอกได้แค่ว่า ในเมื่อที่แห่งนี้มีพลังชั่วร้ายเข้มข้นเช่นนี้ หากคนที่เข้ามามีความแค้นเคืองในใจก็จะสามารถถูกวิญญาณใช้ประโยชน์หรือทำเรื่องอย่างการฆ่าคนตายได้ง่ายๆ ส่วนเรื่องหิ่งห้อย…สิ่งนี้อธิบายได้ไม่ยาก พระพุทธรูปองค์นี้ผสมกับผงกระดูกย่อมส่องแสงเป็นธรรมดา” เซี่ยเฉียวเอ่ยอีกครั้ง
น้ำเสียงของนางเรียบๆ แต่ทุกคำที่นางพูดกลับทำให้ใจของผู้คนสั่นสะท้านอย่างช่วยไม่ได้
เมื่อมองดูพระพุทธรูปอีกครั้งก็รู้สึกขนลุก
รัชทายาทยังดี ก่อนหน้านี้เขาเคยเห็นวิญญาณมาแล้ว จึงนับว่าเป็นคนที่เคยเห็นโลกมาก่อน
เซี่ยผิงกั่งก็ไม่มีความรู้สึกกลัวใดๆ ทั้งสิ้น เขาจึงไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไร
แต่คนอื่นๆ นั้นต่างออกไป
แววตาของพวกเขาแสดงความรู้สึกกังวลและหวาดกลัวออกมาอยู่บ้าง
“ปรมาจารย์โม่ ทำไมเราไม่รอให้วิญญาณที่อยู่ที่นี่ออกมาก่อนแล้วค่อยกำจัดเล่า” เซี่ยผิงกั่งไม่เข้าใจ
“เจ้าก็พูดง่าย” เซี่ยเฉียวกลอกตาใส่เขาทันที
“ที่นี่…มีพระพุทธรูปทั้งหมดสิบแปดองค์ ทั้งยังมีค่ายกลชั่วร้าย และวิญญาณทารก แล้วพวกเจ้าทำอะไรเป็นบ้าง ทำได้แค่ยืนอยู่เฉยๆ…ช่วยอะไรก็ไม่ได้ทั้งนั้น…” เซี่ยเฉียวเอ่ยอย่างนึกรังเกียจ
เมื่อเซี่ยเฉียวพูดมาถึงตรงนี้ นางก็เหลือบมองรัชทายาทและถือโอกาสประจบประแจงทันที “แน่นอนว่า ฝ่าบาทไม่เหมือนพวกเขา เลือดมังกรกำจัดความชั
