ขาข้าจึงถูกคนอื่นพูดจาทำลายชื่อเสียงลับหลังมากมาย…โชคดีที่ได้ท่าน…”
เซี่ยเฉียวขมวดคิ้ว “เจ้าไม่ได้มาขอบคุณข้าหรอกหรือ”
นางนั่งตัวตรงก็จริง แต่กลับทำท่าเตรียมที่จะรับของขวัญขอบคุณแล้ว
ต่อให้นางไม่มีของขวัญมาก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ขอแค่พูดอะไรดีๆ หน่อย นางก็ยังชอบที่จะได้ยินอยู่
ทว่า…คำพูดยกย่องคนหนึ่งแต่เหยียบย่ำอีกคนเช่นนี้ นางไม่ชอบฟังเสียเลย
คุณหนูผังหน้าแดง “ขอบคุณท่านปรมาจารย์อย่างยิ่ง ครอบครัวของข้ายากจน จึงไม่มีอะไรที่จะใช้ตอบแทนท่านได้…”
“อืม หากอย่างนั้นก็ช่างเถอะ” เซี่ยเฉียวเองก็ไม่ได้รู้สึกผิดหวังมากนัก เพราะนางพอจะเดาออกอยู่แล้ว
เพียงแต่เดิมทีนางคิดว่าหญิงสาวผู้นี้จะปากหวาน
“ท่านปรมาจารย์…ท่าน…ท่านเก็บวิญญาณได้เช่นนี้ แล้วท่านทำนายดวงชะตาให้ข้าได้หรือไม่ ข้าดวงไม่ดี ไม่ว่าจะทำอะไรก็มักจะไม่ราบรื่น…” แม่นางผังเอ่ยอีก
ตอนนี้นางก็อายุไม่น้อยแล้ว ถ้าหากดวงชะตาของนางไม่เปลี่ยนแปลง แล้วจะต้องขึ้นคานกลายเป็นสาวทึนทึกไปจะทำอย่างไรเล่า
“ชะตากรรมโดยกำเนิดนี้เป็นเรื่องที่แก้ไขไม่ได้แล้ว แต่ชะตากรรมในอนาคตนั้นยังอยู่ในมือของเจ้า ข้าแก้ให้ไม่ได้ ส่วนเรื่องโชคชะตา…ก็ขึ้นอยู่กับเจ้า” เซี่ยเฉียวส่ายหน้า
สิ่งที่จับต้องไม่ได้เช่นนี้จะแก้ไขง่ายๆ ได้หรือ
แม้ว่าจะสามารถเปลี่ยนแปลงได้ แต่สิ่งที่ต้องแลกมานั้นก็ไม่ใช้สิ่งที่คนทั่วไปจะรับได้ ก็เหมือนค่ายกลชั่วร้ายนั่น อยากได้ผลลัพธ์เช่นไรก็ต้องย
