ู้สึกดีขึ้นหน่อย
อย่างไรก็ตาม ในขณะที่เขากำลังพูด หลี่ชิงอวี๋ก็รู้สึกได้ถึงลมที่พัดมาเล็กน้อย และดูเหมือนว่าจะมีละอองฝนตกลงมาบนใบหน้าของเขาด้วย
“…” ในใจหลี่ชิงอวี๋เย็นวาบขึ้นมาทันที เขารู้สึกเหมือนมีบางอย่างผิดปกติ
ฝนตกจริง?
“มีปรมาจารย์โม่อยู่ด้วย ต่อให้เป็นเรื่อง…ใหญ่ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร หากมันเป็นอันตรายถึงชีวิตจริงๆ ปรมาจารย์โม่ก็น่าที่จะช่วย” แม้ว่าราชครูลี่ผู้เฒ่าจะรู้สึกสงสารหลานชายของเขา แต่เขาก็รู้ว่าปรมาจารย์โม่ผู้นี้น่าจะพึ่งพาได้”
หลี่ชิงอวี๋ยิ้มขื่นเล็กน้อย
เขามักจะรู้สึกว่า ตอนนี้ปรมาจารย์โม่กำลังแก้แค้นเขาเรื่องส่วนตัว ใครใช้ให้เขาคิดไม่ได้ไปเรียกนางว่า ‘หมอผีเฒ่า’ กันเล่า
ฝนในฤดูใบไม้ผลิอ่อนเบา แม้ว่าอากาศจะเย็นสักหน่อย แต่ก็ไม่มีผลกระทบอะไรมาก เซี่ยเฉียวเข้าไปนั่งในรถม้า ลมพัดเข้ามาไม่ได้ ฝนก็ไม่สาดเข้ามา ก็ยังนับว่าสบายอยู่มาก
เพียงแต่หลังจากออกเดินทางไปได้ไม่นานกระดิ่งที่อยู่บนรถม้าของเซี่ยเฉียวก็ดังกังวานขึ้น
“ท่านปรมาจารย์ๆ มีวิญญาณลอยมาที่นี่แล้ว!” วิญญาณที่อยู่บนหลังคารถม้าท่าทางประหม่าราวกับจะมีคนมาแย่งความโปรดปรานของปรมาจารย์ไปจากเขากระนั้น
เซี่ยเฉียวรู้สึกได้แล้วเช่นกัน
วิญญาณที่มาใหม่นี้ดูเหมือนจะลอยไปลอยมาระหว่างกลุ่มคนของพวกนาง เมื่อได้กลิ่นไอปราณมังกรจากร่างของรัชทายาทก็อดไม่ได้ที่จะเข้าใกล้ อย่างไรก็ตาม ขณะที่วิญญาณนั้นเพิ่งจะขยับเข้าไป ด้านหลังคณะเด
