ินทางก็ปรากฏวิญญาณจำนวนหนึ่งที่กำลังขี่ม้าเข้ามาทันที!
พวกเขามองนางอย่างขุ่นเคือง
กลัวแล้วๆ ก่อนจะรีบหลบให้ห่างออกไป
“ม้าที่รัชทายาทเผาให้พวกเราไม่เลวเลย งามสง่า วิญญาณน้อยพวกนั้นไม่กล้าที่จะสู้กับเราเลย!”
“ระยะนี้พวกเราต้องทำตัวดีๆ หน่อย พวกเจ้าเห็นปรมาจารย์คนนั้นแล้วหรือไม่ นางเก็บวิญญาณได้นะ หากไม่มีเรื่องสำคัญอะไร เราอย่าไปปรากฏกายต่อหน้าฝ่าบาทเลยดีกว่า!”
“จิ๊ๆ ตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ข้าอยากจะเป็นขุนนาง นึกไม่ถึงว่าตอนนี้ตายไปแล้วกลับได้เป็นจริงๆ เป็นรัชทายาทที่สายตาเฉียบแหลม ตอนนี้ข้าถือว่าได้เป็นแม่ทัพหุ่นเชิดที่น่าเกรงขามแล้วสินะ?”
“…” วิญญาณหลายตัวบ่นพึมพำ หลังจากที่พวกเขาขับไล่วิญญาณตัวน้อยออกห่างจากรัชทายาทได้แล้ว พวกเขาก็กลับไปอยู่ห่างๆ คอยติดตามอยู่ด้านหลังอีก
ม้าที่พวกเขาขี่อยู่…เซี่ยเฉียวจำได้
น่าจะเป็นของที่ขายในหอส่องชะตา เป็นของที่เอาไว้เผาไปให้คนตายโดยเฉพาะ
ก่อนหน้านี้ไม่นานมันขายออกไปได้ไม่น้อย นางนึกไม่ถึงเลยว่ารัชทายาทจะเป็นคนซื้อไป!
เซี่ยเฉียวมองลอดหน้าต่างออกไปทางด้านหลัง เมื่อนางเห็นว่าวิญญาณที่กำลังขี่ม้าพวกนั้นถอยห่างออกไปจึงได้นั่งลงอย่างสงบ
ไม่นานนัก วิญญาณที่โง่เขลาตนนั้นก็เข้ามาหานางในรถม้า
วิญญาณตนนี้เป็นผู้หญิงอายุประมาณสามสิบกว่าปี เมื่อนางเข้ามาข้างในรถม้าแล้วก็มองเห็นของว่างที่วางอยู่ ทันทีที่นางสูดลมหายใจเข้า ไอสีขาวจางๆ ก็ลอยขึ้นมาเหนือของว่างนั้น
