แล้วนางก็กินมันเข้าไปในท้องจนหมด
ของที่วิญญาณกินเข้าไปแล้วก็จะไม่มีรสชาติอะไรอีก
“วิญญาณที่อดตาย?” เซี่ยเฉียวขมวดคิ้วพลางเอ่ยถามเบาๆ
ตอนที่ 556 ขออะไรกินหน่อยเถอะ
วิญญาณนั้นตกใจจนขวัญบิน
ดวงตาเบิกกว้างของนางมองเซี่ยเฉียวอย่างระแวดระวัง “เจ้ากำลังพูดกับข้า!?”
“การได้พบกันเป็นวาสนา เจ้ามีความปรารถนาอะไร” เซี่ยเฉียวมองวิญญาณผู้หญิงแล้วเอ่ย ท่าทีของนางไม่เลวเลย
วิญญาณผู้หญิงตนนี้รู้ความ แม้ว่านางจะลอยไปลอยมา แต่ก็ไม่ได้ตั้งใจทำให้เซี่ยเฉียวกลัว เพียงแต่นางค่อนข้างผอมหน่อยเท่านั้น ส่วนใบหน้านางก็ดูไม่ต่างจากคนทั่วไปเลย อย่างน้อยก็แข็งแกร่งกว่าวิญญาณที่ถูกระเบิดตายที่นั่งอยู่บนหลังคารถม้าตอนนี้มาก…
“…” วิญญาณนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นนางก็หนีหายไปในชั่วแวบ
เซี่ยเฉียวเองก็อึ้งงันไปเช่นกัน
ท่าทางของนางใจดีมีเมตตาถึงขนาดนี้ วิญญาณที่อดตายนี้ทำไมจึงได้ขี้ขลาดเล่า?
เซี่ยเฉียวเม้มปากพ่นลมหายใจออกมาเล็กน้อย
วิญญาณที่มาหาถึงที่กลับหลุดมือไปเสียได้ หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป ปรมาจารย์อย่างนางจะอาหน้าไปไว้ที่ไหน
อย่างไรก็ตาม เรื่องส่งวิญญาณไปเกิดใหม่นี้บังคับกันไม่ได้ ไม่อย่างนั้นนางคงต้องตามวิญญาณตนนี้กลับมา แล้วถามว่านางหนีไปทำไมกันแน่!
เซี่ยเฉียวดูไม่มีความสุข อย่างไรก็ตามหลังจากนั้นไม่นานลมฝนก็พัดมาโดยรอบ
เดิมทีข้างนอกก็มีฝนตกอยู่แล้ว แต่เมื่อลมฝนนี้พัดมา ฝนที่ตกเพียงเล็กน้อยก็ดูเหมือนจะตกหน
