กนั้นก็ขยับหญ้าที่เหลือไปมา
หลี่ชิงอวี๋นั่งยองๆ ลงข้างๆ นาง สีหน้าของเขาจริงจังและเรียบร้อยอย่างยิ่ง
“หนทางภัยใหญ่ เจ้าจบแล้ว” หลังจากผ่านไปครู่หนึ่งเซี่ยเฉียวก็คำนวณเสร็จสิ้น นางมองหลี่ชิงอวี๋อย่างเห็นอกเห็นใจจากนั้นก็เอ่ยขึ้น
“…” แค่นี้หรือ
ภัยที่ไหน ภัยอย่างไร ทำไมจึงไม่พูดให้ละเอียดเล่า
เขามองเซี่ยเฉียว แต่เซี่ยเฉียวกลับหลับตาไม่พูดไม่จา เขาจึงนิ่งงันไปทันที “ปรมาจารย์…”
หลี่ชิงอวี๋ดูงุนงง เขาเพิ่งจะเรียกออกมาได้หนึ่งคำ เงาร่างร่างหนึ่งก็มาปกคลุมอยู่ข้างๆ เขาก่อนที่จะนั่งลง แล้วหยิบแท่งเงินออกมาแท่งหนึ่งวางไว้ข้างหน้าเซี่ยเฉียว “ศิษย์พี่ ข้าก็ขอคำทำนายด้วย ขอถามเรื่องการแต่งงาน”
แล้วดวงตาที่ปิดอยู่ครึ่งหนึ่งของเซี่ยเฉียวก็ลืมขึ้นเต็มที่ทันที จากนั้นนางก็ยื่นมือน้อยๆ ออกมาคว้าแท่งเงินเก็บกลับเข้าไปในอกเสื้อของตนเอง
จากนั้นเซี่ยเฉียวก็ก้มหน้าขยับหญ้าไปมาพวกนั้น หลังจากผ่านไปสักพักนางก็เอ่ย “เสือหิวได้อาหาร คำทำนายดีเลิศ ฝ่าบาทมีวาสนาคู่ครองที่ดี ฝ่ายหญิงใช้ความนุ่มนวลสยบความแข็งแกร่ง ราบรื่นงดงาม มีลักษณะจับจูงมือกันไปจนแก่เฒ่าผมหงอกขาว”
จ้าวเสวียนจิ่งยิ้มน้อยๆ แล้วหยิบแท่งเงินออกมาอีกแท่ง “ขอบคุณศิษย์พี่ที่คลายข้อสงสัย นี่เป็นค่าทำนาย”
ในเมื่อคำทำนายออกมาดีเลิศเช่นนี้ เงินค่าทำนายย่อมต้องมากหน่อย
เซี่ยเฉียวรับมาอย่างใจเย็น “ฝ่าบาทอยากให้ทำนายเรื่องการเดินทางหรือไม่ เมื่อครู่ข้าท