นี่เป็นถนนทางการ จะมีคนสัญจรไปมาบ้างก็เป็นเรื่องธรรมดา” เซี่ยเฉียวเอ่ย
เซี่ยผิงกั่งที่อยู่ข้างนอกขมวดคิ้วทันที
ปรมาจารย์พึมพำอะไรกับตัวเองอยู่บนเกี้ยว
“ไม่ใช่นะ ข้าได้ยินเขาพูดถึงรัชทายาท…จริงสิ คนที่เป็นหัวหน้าของพวกเขาหน้าตาค่อนข้างดูดีเชียวล่ะ เพียงแต่เขาดูมืดมนกว่ารัชทายาทมาก และอายุน้อยกว่าเล็กน้อย” วิญญาณเอ่ยอีก
เซี่ยเฉียวได้ยินเช่นนั้นก็นึกถึงคนคนหนึ่งขึ้นมาทันที
คงไม่ใช่จ้าวซวีจือหรอกนะ?
นางจำได้ว่าที่จวนอ๋องก่อนหน้านี้ตนเองได้ทำความปรารถนาของวิญญาณให้เป็นจริง นางจัดการจ้าวซวีจือไปยกหนึ่ง ต่อมาอีก…พระชายาอ๋องก็ทราบเรื่องที่พระชายารองขโมยจิ้งจอกน้อยขององค์ชายน้อยไปซ่อน สองแม่ลูกนี้ควรจะถูกเล่นงานอย่างหนักสิ
ทำไมเขาจึงได้ถูกปล่อยออกมาเร็วขนาดนี้
“เขาพูดอะไรเกี่ยวกับรัชทายาท” เซี่ยเฉียวถาม
“ดูเหมือนจะพูดว่า จะต้องคลี่คลายคดีหิ่งห้อยฆ่าคนได้ก่อนรัชทายาท…” วิญญาณคิดอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นก็พูดกับหลังคารถ
พอเซี่ยเฉียวได้ยินเช่นนั้น นางก็มั่นใจได้ในทันทีว่าคนคนนั้นจะต้องเป็นจ้าวซวีจืออย่างแน่นอน
นอกจากจ้าวซวีจือแล้วก็คงจะไม่มีใครหมกมุ่นอยู่กับการแข่งขันเปรียบเทียบตนเองกับรัชทายาทเช่นเขาอีก
อย่างไรก็ตาม เซี่ยเฉียวไม่สามารถที่จะเข้าใจโครงสร้างความคิดของจ้าวซวีจือได้จริงๆ แม้จะบอกว่าเชื้อพระวงศ์นั้นสูงส่งก็จริง แต่เมื่อเทียบกับรัชทายาทแล้วก็นับได้ว่าเป็นผู้ปกครองกับขุนนางที่มีความแตกต่า
