รงหน้าเซี่ยฉงซานเล็กน้อย
ผงยาสีขาวกระจายออกมาในทันที เซี่ยฉงซานไม่ได้ทันสังเกต สักครู่ผงยาก็ถูกเขาสูดหายใจหายเข้าไปในท้องของเขา
ดังนั้นหน้าไม้นี้จึงใช้เพื่อเบี่ยงเบนสายตาของเขาเท่านั้น
เซี่ยเฉียวเบ้ปาก “ท่านไปซื้อยามาได้ แต่ไม่คิดว่าคนอื่นจะมีผงยาเพื่อป้องกันตัวเองบ้างหรือ อาสาม วันนี้ข้าให้ท่านได้ดูเรื่องสนุกบ้าง”
เซี่ยฉงซานสำลักจนต้องไอออกมาสองครั้ง เขาเพิ่งจะไอเสร็จก็รู้สึกดวงตาพร่าเลือน ร่างกายของเขาอยู่ในภาวะมึนงง และเกือบจะสูญเสียการทรงตัว
เขายังไม่ทันได้หมดสติไป เปลือกตาของเขาก็รู้สึกเย็นวาบขึ้นมา
เซี่ยเฉียวยื่นมือออกมาและทาอะไรบางอย่างลงบนเปลือกตาของเขา
จากนั้นเขาก็เห็นเซี่ยเฉียวและหยิบกระดาษยันต์สีเหลืองออกมาสองแผ่น นางพึมพำอยู่ครู่หนึ่ง ตามด้วยเสียง ฟู่ กระดาษยันต์ก็ลอยขึ้นไปในอากาศและลุกติดไฟขึ้นมาทันที
เซี่ยเฉียวหยิบถุงน้ำและชามกระเบื้องสีขาวออกมาจากตะกร้าไม้ไผ่ แล้วขี้เถ้าที่เกิดจากการเผากระดาษยันต์ก็ตกลงไปในชามทันทีกลายเป็นน้ำยันต์
เซี่ยฉงซานล้มลงกับพื้น
รอบกายพวกเขาไม่มีใคร เซี่ยเฉียวก้าวลงจากรถม้าแล้วเทน้ำยันต์เข้าปากของเขาทันที
หลังจากทำเช่นนั้นแล้ว เซี่ยเฉียวค้นตัวเซี่ยฉงซานจนพบห่อยาเล็กๆ ห่อหนึ่งจริงๆ นางไม่รู้ว่ามันคือยาอะไร แต่นางเดาว่าคงไม่ใช่ยาดีอะไร นางคิดอยู่ชั่วครู่ก็หยิบห่อยาขึ้นมา ก่อนจะลากเซี่ยฉงซานเขาไปในบ้านเล็กๆ หลังนั้นด้วยกัน
เรือนหลังนี้น่าจะเป็นเ
