ยช่างหลอกเก่งนัก!
ทั้งๆ ที่เขาบอกว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลเซี่ยเป็นสาวน้อยหน้าตาสะสวยและสง่างาม แต่คนที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้…ใช่ที่ไหน
นี่มันนางยักษาชัดๆ!
ให้เขาอยู่กับคนตาย!
“รอบๆ นี้มีคนของข้าคอยจับตาดูอยู่นะ จำไว้ว่าต้องทำตัวดีๆ” เซี่ยเฉียวพูดจบก็เหลือบมองคุณชายเฉา จากนั้นนางก็เดินออกไปจากเรือนหลังนี้ ปิดประตูใหญ่ แล้วกลับขึ้นรถม้าไปทันที
เมื่อครู่นางทาน้ำตาวัวลงบนเปลือกตาของเซี่ยฉงซาน
แม้จะเป็นปริมาณไม่มากแต่ก็พอให้เขาได้รู้ซึ้งถึงโลกวิญญาณ
เซี่ยเฉียวมองขวดกระเบื้องใบน้อยที่บรรจุน้ำตาวัวอยู่ด้วยความเสียดายพลางถอนหายใจ
น้ำตาวัวนี้ใช่ว่าจะได้มาง่ายๆ มันทำมาจากน้ำตาหลั่งก่อนตายของวัวแก่ที่ทำงานหนักมาทั้งชีวิต ประกอบกับของอื่นๆ อีกบางอย่างจึงจะใช้ได้ นางเก็บมาได้ไม่มากในช่วงสิบปีที่ผ่านมา ปกติแล้วนางจะใช้มันอย่างประหยัดที่สุด
ตอนนี้นางกลับต้องนำมาใช้กับเซี่ยฉงซาน ผลลัพธ์ที่ได้จะต้องทำให้นางพึงพอใจจึงจะดีที่สุด
———————————————-
[1] เป็นโจรร้อยวัน ไหนเลยจะป้องกันโจรขโมยได้ทั้งร้อยวัน สำนวน โจรนั้นจ้องจะขโมยอยู่ตลอดเวลา ส่วนคนที่คอยระวังโจรขโมยย่อมจะเกิดความประมาทสะเพร่าอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้