านั้นเอง
ถึงตอนนั้นนางค่อยแต่งงานมีลูกก็จะเป็นผลดีต่อร่างกายของนางด้วยอยู่แล้ว?
เรื่องวาสนาคู่ครองเป็นเรื่องที่จะฝืนบังคับไม่ได้ ฝืนไปก็ไม่มีอะไรดีหรอก
ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติน่ะดีแล้ว
เซี่ยเฉียวมักจะปิดทางเดินของหญิงชราในเวลาที่นางต้องการอยู่เสมอ จนทำให้หญิงชราเกิดความรู้สึกอยากฆ่าคนขึ้นมาแล้ว “ลูกเอ๋ย เจ้าไม่สนใจความสัมพันธ์ระหว่างแม่ลูกสักหน่อยหรือ”
เซี่ยหนิวซานกำลังกรุ่นโกรธพอดี “เลิกพูดเรื่องพวกไม่จริงพวกนี้สักทีเถอะ หลายปีมานี้ข้าไม่ได้ละเลยพวกท่าน แต่เป็นเพราะพวกท่านที่จัดการชีวิตไม่ดีเองต่างหาก แล้วมันเกี่ยวอะไรกับข้าด้วย อีกอย่าง ข้าก็บอกไปชัดเจนแล้วนี่ว่าสถานการณ์ที่บ้านข้าตอนนี้เป็นอย่างไร ข้าไม่มีเงิน! รีบฉวยโอกกาสตอนที่ข้ายังพอทนได้อยู่ พาเซี่ยหมั่งซานไสหัวออกไปจากที่นี่เสียดีกว่า แล้วต่อไปก็ไม่ต้องมาเหยียบที่นี่อีก!”
เขาไม่เชื่อหรอกว่าคนที่ยังมีมือมีเท้าดีๆ อยู่จะอดตายได้?
ที่ผ่านมาก็แค่ติดนิสัยเสีย!
ตอนที่เซี่ยหนิวซานไร้น้ำใจขึ้นมาเขาก็ทำได้อย่างสะใจเสียจริง เซี่ยเฉียวมองออกตั้งแต่เรื่องหลูซื่อแล้ว
หญิงชรายังไม่ยอมจากไป นางกลับคุกเข่าลงทันที แล้วกอดขาของเซี่ยหนิวซานไว้ก่อนจะเริ่มร้องไห้
เซี่ยหนิวซานตะโกนเรียกบ่าวรับใช้เข้ามา “โยนพวกเขาออกไป!”
น่ารำคาญยิ่งนัก!
เซี่ยหนิวซานใจร้ายนัก เวลานี้เซี่ยฉงซานตกตะลึงไปในทันที เขารู้สึกว่าชีวิตของเขาถูกเซี่ยหมั่งซานและมารดาของเ