ราวกับมีแมวข่วนกระนั้น ยิ่งรู้สึกสงสัยแปลกใจเข้าไปอีก
“ข้าวสารข้างนอกขึ้นราคาหรือ ไม่น่าจะเป็นอย่างนั้นนะ ต่อให้ขึ้นราคาก็เถอะ พวกเจ้าคงไม่ถึงกับไม่มีจะกินกระมัง!” เซี่ยหนิวซานนั่งอยู่ตรงนั้นอย่างมีความสุข
คนพวกนี้เอาทรัพย์สมบัติของเขาไปหมด แล้วยังเบี้ยวหนี้ไม่ยอมให้คืนอีก!
เซี่ยหนิวซานมองดูพี่น้องของเขาทั้งสอง ในใจเขาก็รู้สึกสดชื่นสบายใจเล็กน้อย
“หนิวซานเอ๋ย นี่เจ้ายังไม่รู้หรือ ก่อนหน้านี้มีปรมาจารย์ทำนายดวงชะตาให้พี่ชายใหญ่ของเจ้า แล้วบอกว่าเขามีภัย เพื่อจะให้พ้นภัยพี่ชายใหญ่ของเจ้าจึงได้เอาเงินทั้งหมดมามอบให้เจ้าที่นี่! ต่อมาเคราะห์ภัยนั้นยังไม่ทันผ่านพ้น เขาก็ต้องจ่ายค่าปรับอีกห้าร้ายตำลึง ตอนนี้ที่บ้านมีหนี้ที่ไปยืมเขามีอยู่หนึ่งร้อยห้าสิบตำลึง เจ้าหนี้ก็มาทวงถึงหน้าบ้านอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ถ้าหากยังไม่ใช้หนี้อีกก็จำเป็นต้องขายลูกขายหลานแล้ว!” หญิงชราเอ่ยพลางร้องไห้
“เอามาให้ข้า?” เซี่ยหนิวซานชะงักไปทันที
เขายังไม่รู้เรื่องนี้จริงๆ
“เงินเท่าไหร่หรือ” เซี่ยหนิวซานเอ่ยถามด้วยความสงสัย
“ทรัพย์สินรวมกันทั้งหมดก็น่าจะเกือบๆ หมื่นตำลึงได้!” เซี่ยหมั่งซานดูตกตะลึงมาก
เซี่ยหนิวซานขมวดคิ้ว “สมบัติพวกนั้นของข้ามีมูลค่ามหาศาล ทรัพย์สินในบ้านของพวกเจ้ารวมกันทั้งหมดได้แค่นี้เองหรือ เจ้ามาหลอกใครกัน อีกอย่าง พี่ใหญ่ท่านโง่หรือเปล่า คำพูดของปรมาจารย์ท่านก็เชื่อด้วยหรือ นิสัยเห็นแก่เงินของท่
