สัยคล้ายกับเซี่ยซี ซึ่งค่อนข้างระมัดระวังตัวเหมือนกัน “คุณหนูของเราให้เงินข้ามา แล้วข้าก็ไปหาพี่ชายของข้า ให้เขาเช่าเรือนข้างนอกไว้หลังหนึ่ง และเลี้ยงดูหญิงปักผ้าไว้จำนวนหนึ่ง ทุกๆ เดือนคุณหนูจะให้พวกนางปักผ้าให้ แล้วค่อยส่งไปขายที่สำนักศึกษา”
เซี่ยเฉียวได้ยินเช่นนั้นก็เข้าใจทันทีและยิ่งรู้สึกตกใจมากขึ้นด้วย
ศิษย์ของสำนักศึกษาใช้จ่ายไปกับผ้าเช็ดหน้าค่อนข้างมาก อย่างไรเสียเรื่องจำพวกแท่นหมึกพลิกคว่ำก็มักจะเกิดขึ้นอยู่เนืองๆ
ในสำนักศึกษาเองก็ร้านขายผ้าเช็ดหน้าเล็กๆ แต่ก็จะต้องใช้ถั่วเงินซื้อ
ถั่วเงินนั้นหาได้ยาก แต่หากเซี่ยซีมีผ้าเช็ดหน้าใหม่เอี่ยมสวยงามอยู่ในมือเป็นจำนวนมากอยู่แล้ว ต่อให้นางจะขายแพงกว่าข้างนอกเล็กน้อย ขอเพียงแค่สามารถจ่ายเป็นเงินไม่ใช่ถั่วเงินของสำนักศึกษาได้ พวกนางก็ยอมซื้อ!
เซี่ยเฉียวรู้สึกยอมรับนางแล้ว
การทำเช่นนี้ไม่เพียงแต่สามารถแก้ไขปัญหาเร่งด่วนของเด็กผู้หญิงพวกนั้นได้ เซี่ยซียังสามารถทำเงินได้อีกด้วย
“เจ้า…” เซี่ยเฉียวหยุดคำพูดอีกครั้ง ท้ายที่สุดก็พูดได้แค่ว่า “เยี่ยมมาก ฉลาดที่สุด”
การหาเงินผิดอะไรหรือ
เซี่ยซีรู้สึกอายหน้าแดงเล็กน้อย
“รอให้ท่านพ่อยอมแพ้เสียก่อน แล้วค่อยให้เจ้าจัดการดูแลเงินทองและกิจการร้านค้าของบ้านเราทั้งหมด ท่านพ่อของเราเป็นขุนนาง ร้านค้าต่างๆ จึงไม่สามารถทำกิจการใหญ่โตอะไรได้ แต่เรื่องเกี่ยวกับการปล่อยเช่าและที่นาพวกนั้นในแต่ละปีค่อนข้าง
