ตอนที่ 509 ฝันกลางวัน / ตอนที่ 510 เจ็บสั้นๆ ดีกว่าเจ็บยาว
ตอนที่ 509 ฝันกลางวัน
เซี่ยเฉียวแย้มยิ้ม น้ำเสียงของนางเหมือนเสียงน้ำไหลในลำธารที่ช้าแต่ไพเราะ
ส่วนหลี่ชิงอวี๋ที่อยู่ตรงข้ามนางกลับเบิกตากว้างเมื่อได้ยินเช่นนั้น “ท่าน ท่านรู้ได้อย่างไร!”
เซี่ยเฉียวเม้มปากไม่เอ่ยคำใด
ในขณะที่ราชครูผู้ก็ประหลาดใจมากเช่นกัน และอดไม่ได้ที่จะนึกถึงคำพูดของหนิงเป่ยอ๋อง
หนิงเป่ยอ๋องกล่าวว่าปรมาจารย์ท่านนี้รู้แจ้งหยินหยาง และเก่งกาจกว่าผู้วิเศษของวัดอวี้ซวีที่นอกเมืองมาก ดังนั้นเขาจึงต้องสุภาพและให้เกียรตินาง
ตอนนั้นเขายังคิดว่ามันเกินจริงไปหน่อย แต่ ณ เวลานี้ นางกลับพูดถึงท่านเซียนในฝันหลานชายของเขาได้อย่างถูกต้องในคำเดียว ร้ายกาจจริงๆ!
เซี่ยเฉียวไม่ได้คาดเดารูปลักษณ์ของท่านเซียนออกแต่อย่างใดหรอก แต่เป็นเพราะว่าท่านเซียนนางนั้นกำลังลอยอยู่ข้างๆ หลี่ชิงอวี๋ต่างหาก
ใบหน้าซีดขาวราวกับพอกแป้งมาอีกชั้น ริมฝีปากแดงจัดราวกับนางเพิ่งจะดื่มเลือดสดๆ ไปกระนั้น ดวงตาของนางไม่มีรูม่านตา ผมยาวสลวย เท้าลอยอยู่ในอากาศ และไม่รู้ด้วยสาเหตุใดชุดขนนกที่เดิมทีเป็นสีขาวกลับย้อมไปด้วยเลือดสีแดงจำนวนมาก
เล็บยาวๆ ของนางกำลังม้วนผมของหลี่ชิงอวี๋เล่น
จึ๊ นางเซียนอะไรอย่างนี้
เซี่ยเฉียวมองไปด้านข้างเหมือนมีอะไรแต่ก็ไม่มีอะไร นางยิ้มก็จริง แต่รอยยิ้มนั้นไม่ได้ไปถึงดวงตาของนาง ซึ่งมันทำให้ผู้คนรู้สึกไม่สบายใจ
สีหน้าของหลี่ชิง
