มป่วยอยู่บ่อยครั้ง”
บัดนี้ลูกชายคนเล็กก็มีอายุไม่น้อยแล้ว
“หากเรื่องมันเป็นเพียงแค่นี้ ข้าก็พอทนได้ แต่หลายปีมานี้ นอกจากลูกชายของข้าแล้ว แม้แต่หลานชายของข้าก็ยังไม่มีชีวิตที่ดีเลย”
“หลายชายคนโตที่กำพร้าพ่อตอนนี้อายุสามสิบปีแล้ว เดิมที่เขาเป็นคนมีความสามารถ แต่เขาโชคไม่ดีพอ ตอนนี้เป็นนายอำเภอเล็กๆ อยู่ที่อื่น ส่วนหลานชายคนที่สองก็อายุไม่น้อยแล้ว แต่หลังจากสอบมาหลายปี ทั้งที่มีอาจารย์มีชื่อเสียงคอยสอน เขาก็สอบผ่านแค่ระดับท้องถิ่นเท่านั้น ตอนนี้การสอบฤดูใบไม้ผลิมาถึงแล้ว เดิมทีเขาก็จะต้องเข้าร่วมสอบด้วย แต่เขายังไม่ทันจะได้เข้าสนามสอบก็มาบาดเจ็บที่มือเสียก่อน ได้แต่ต้องรอไปอีกสามปีเท่านั้น!”
“ลูกชายคนที่สามเสียชีวิตไปแล้ว แต่ลูกชายทั้งสองที่เกิดจากอนุภรรยาของเขายังถือว่ามีอนาคตบ้าง แต่เด็กๆ ในบ้านก็ออกจะเสเพลเล็กน้อย หลานคนเล็กที่สุดของข้า…ก็คือลูกที่เกิดจากลูกชายคนที่หกของข้า เขานับว่าเป็นคนที่มีความหวังมากที่สุด ตอนนี้เขาเพียงอายุสิบเจ็ดปีเท่านั้น หลายวันก่อนจู่ๆ เขาก็หมกมุ่นอยู่กับเรื่องแปลกๆ โดยไม่รู้สาเหตุ เขาอยากจะออกไปท่องเที่ยวชมแม่น้ำภูเขาที่มีชื่อเสียง ไปตามหาเซียนเสียอย่างนั้น!”
หลังจากที่ผู้เฒ่าหลี่พูดจบ เขาก็โกรธจนตัวสั่นไปหมด
เซี่ยเฉียวเองก็ยังรู้สึกได้ถึงความโศกเศร้าในใจของชายชรา
เขาดิ้นรนต่อสู้มาทั้งชีวิตกว่าทำให้ครอบครัวเจริญรุ่งเรืองได้ในที่สุด ใครจะคิดว่าเขายังไม่ท
