เมื่อ”
“ตกลง” เซี่ยเฉียวตอบรับ
เซี่ยเฉียวเตรียมที่จะไปบ้านตระกูลหลี่ก่อนที่จะประกาศผลของการสอบฤดูไม้ผลิเล็กน้อย
หากนางสามารถแก้ไขได้เลยก็จะดีที่สุด แต่ถ้าหากจะต้องไปที่สุสานบรรพบุรุษด้วยก็จะต้องรอไปก่อน
อย่างไรเสีย ทันทีที่มีการประกาศผลสอบออกมาก็จะมีบัณฑิตไม่น้อยฆ่าตัวตาย และมีวิญญาณไม่น้อยที่จะสร้างปัญหา
สองวันถัดมาเซี่ยเฉียวก็ไปยังบ้านตระกูลหลี่เพื่อนัดหมาย
คฤหาสน์ของตระกูลหลี่ได้รับพระราชทานจากฮ่องเต้ มันโอ่อ่าตระการตาและตั้งอยู่บนทำเลอันยอดเยี่ยม
ผู้เฒ่าหลี่ออกมาต้อนรับนางด้วยตัวเอง ลูกๆ หลานๆ ที่อยู่ในจวนก็ถูกเรียกให้มาด้วยกัน
อันที่จริงคนในจวนนี้ล้วนแล้วแต่มีโหงวเฮ้งที่ดี อาจมีปัญหาเล็กๆ น้อยๆ บ้าง แต่ก็ไม่ส่งผลกระทบต่อชะตาความมั่งคั่งและสูงส่งของพวกเขา กระทั่งว่า…
ลูกชายภรรยาเอกคนเล็กของผู้เฒ่าหลี่คนนี้มีโหงวเฮ้งที่ดีมากจริงๆ แม้จะเทียบไม่ได้กับโหงวเฮ้งขุนนางขั้นสูงสูดอย่างผู้เฒ่าหลี่ แต่เขาก็ไม่ควรที่จะเป็นคนธรรมดาทั่วไป เป็นคนขี้โรคที่ต้องอาศัยความคุ้มครองจากผู้อาวุโส…
“ท่านปู่ ท่านขอให้พวกเรามาที่นี่ในวันนี้ก็เพราะ…นักพรตหญิงคนนี้?” ขณะที่เซี่ยเฉียวกำลังนั่งลงก็มีคนเอ่ยขึ้นอย่างดูถูก
“อย่าบังอาจ!” เมื่อผู้เฒ่าหลี่ได้ยินเช่นนั้น เขาก็โกรธทันทีและหันไปเอ่ยกับเซี่ยเฉียวว่า “ปรมาจารย์โม่ นี่คือหลานชายคนเล็กของข้า ตอนนี้เขาอายุสิบเจ็ดสิบแปดปีแล้ว สองปีก่อนเขาก็รู้ความมาก…แต่ตอ
