นนี้ยิ่งเหลวไหลขึ้นทุกที!”
หลานชายคนเล็กนี้ค่อนข้างเก่งกว่าหลายชายที่เป็นสายอนุภรรยาของเขาเล็กน้อย นับไม่ได้ว่าเป็นเด็กเสเพล ทั้งยังไม่เคยกลั่นแกล้งผู้อื่น หรือทำเรื่องเหลวไหล
แต่…คือ…
ผู้เฒ่าหลี่เองก็ด่าไม่ได้
เมื่อคิดถึงวิธีเขาสอนลูกๆ หลานๆ อย่างเอาใจใส่ตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้ เขาไม่ใช่คนที่ชอบเอาใจเด็กรุ่นหลัง และไม่ใช่ครูที่ดื้อรั้นไม่ยืดหยุ่นแต่อย่างใด แต่ก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเด็กๆ ถึงได้กลายเป็นแบบนี้!
ผู้เฒ่าหลี่รู้สึกปวดใจอย่างยิ่ง
ตอนนี้เขายังมีชีวิตอยู่ คนในราชสำนักนี้ก็ยังพอจะเห็นแก่หน้าเขา และช่วยดูลูกหลานของตนเองได้บ้าง แต่หากเขาตายไปแล้วเล่าจะเป็นอย่างไร!
หลังจากเขาตายไปไม่ถึงสิบปี ตระกูลจะต้องล่มสลายอย่างแน่นอน!
นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการเห็น!
เซี่ยเฉียวเหลือบมองหลานคนนั้นของตระกูลหลี่เล็กน้อย
หน้าตาดี มีความสามารถ
หลี่ชิงอวี๋จ้องหน้าเซี่ยเฉียว “ท่านปู่ ในโลกมนุษย์จะมีผู้วิเศษที่แท้จริงได้อย่างไร หากนางมีความสามารถจริงๆ นางจะเป็นแค่นักพรตตัวเล็กๆ อย่างนี้หรือ”
เซี่ยเฉียวยิ้มเล็กน้อย
“เด็กคนนี้แย่จริงๆ” เซี่ยเฉียวถอนหายใจ แล้วมองไปที่ผู้เฒ่าหลี่ “ท่านต้องสอนลูกหลานเป็นเช่นนี้ช่างลำบากเหลือเกิน…”
“…” หลี่ชิงอวี๋เบิกตากว้าง
ผู้เฒ่าหลี่ถอนหายใจ “หวังว่าปรมาจารย์จะไม่ถือสาเขา”
“ท่านปู่ อยู่ดีๆ ทำไมท่านถึงต้องเชิญพวกเล่นกลต้มตุ๋นเช่นนี้มาด้วย” หลี่ชิงอวี๋ไม่พอใจมาก “หรือท
