ว! ทั้งหมดเป็นเพราะเจ้าไปทวงหนี้จนสวรรค์มองไม่เห็นความจริงใจของข้า!”
“…” เซี่ยฉงซานได้ยินเช่นนั้นก็โกรธจนหน้าดำหน้าแดง
ทว่าเวลานี้เซี่ยหมั่งซานกำลังรู้สึกกังวลและหวาดกลัว ในเมื่อโทสะไม่มีที่ระบาย เซี่ยฉงซานที่ตรงหน้าเขาจึงดูน่ารังเกียจมากขึ้นเรื่อยๆ
ทำไมก่อนหน้านี้จึงไม่ข่าวว่าทหารจะจับกุมหลุดออกมาเลยนะ!
ดันมีข่าวออกมาตอนที่เจ้าสามบอกว่าจะไปทวงหนี้พอดี
ใครเป็นคนนำโชคร้ายในคราวนี้ของเขามากันแน่!
ปรมาจารย์พูดไม่ผิดเลย ว่าในชีวิตของเขามีคนถ่อยที่ทำร้ายเขาอยู่!
เซี่ยฉงซานไม่อยากจะเชื่อว่าตนเองจะถูกตำหนิเช่นนี้ ในใจเขาย่อมรู้สึกโกรธ
แต่หลายสิบปีมานี้เขาไม่เคยเอาชนะพี่ใหญ่ของเขาได้เลย ตอนนี้เมื่อต้องเผชิญกับสายตาโกรธเกรี้ยวคู่นั้นของพี่ชายคนโต แต่กลับไม่สามารถโต้แย้งอะไรได้ และต้องเก็บกดโทสะนั้นเอาไว้ในใจ เขาจึงรู้สึกอึดอัดยิ่งนัก
คืนนั้นสองพี่น้องต่างก็พลิกตัวไปมานอนไม่หลับ
เช้าวันถัดมา เซี่ยหมั่งซานก็ไปหาคนที่ศาลตัดสินคดี
เขาแบกสีหน้าอเนจอนาถไปตามหาเซี่ยผิงกั่งจนพบ
“หลานชาย…” เซี่ยหมั่งซานดูแก่ชราลงมากในเวลานี้ ดูเปลี่ยนแปลงไปมากและน่าสงสาร
ร่างกายเขายังสามารถทนอยู่ได้หลังจากที่ต้องอยู่กับความหวาดกลัวมาเป็นเวลานานขนาดนี้ ก็นับว่าไม่เลวแล้ว
เซี่ยผิงกั่งหัวเราะหึๆ “ท่านลุงใหญ่นี่เอง? ท่านมาหาหลานด้วยเรื่องอะไรหรือ อ้อ ให้ข้าลองเดาดูหน่อย หรือว่าจะเป็นเรื่องงานเก่าของท่าน”
“ใช่ๆ…” เซี่ยหม
