ะไร แต่เมื่อแต่ละคนกลับไปที่ห้องของตนเอง เสียงกรีดร้องก็ดังขึ้นจนแทบจะทำให้เพื่อนบ้านหูหนวก
ตอนที่ 488 คนถ่อยในชีวิต
หญิงชารามองหีบที่ว่างเปล่า แล้วทรุดตัวลงกับพื้นทันที ในหัวของนางมีเสียง วิ๊งๆ ดังขึ้น นางรู้สึกเหมือนสายฟ้าฟาดลงบนศีรษะของนางซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนแทบจะเป็นลมหมดสติไป
“มีขโมย! มีขโมย!” หญิงชราร้องโวยวาย
สะใภ้จย่า สะใภ้ซิน และเด็กๆ ทั้งหมดก็พุ่งออกมาจากห้อง
สะใภ้จย่าและสะใภ้ซินสบตากัน จากนั้นพวกนางก็ร้องไห้คร่ำครวญออกมาพร้อมกันทันที “ตั๋ว ตั๋วเงินที่ข้าเก็บสะสมมาอย่างยากลำบากพวกนั้น หายไปหมดแล้ว! ไม่มีแล้ว! เงิน เงินที่ข้าจะให้ลูกชายของข้าแต่งภรรยาหายไปแล้ว!”
คนทั้งบ้านต่างก็กรีดร้องคร่ำครวญออกมาราวกับมีคนในบ้านตาย
ดวงตาของเซี่ยฉงซานเป็นสีแดงก่ำ เขารีบเอ่ยด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึม “แจ้งทางการ! รีบไปแจ้งทางการเร็วเข้า!”
เซี่ยหมั่งซานกลับมาพอดี
เมื่อเขาได้ยินดังนั้นก็เอ่ยด้วยสีหน้าสงบ “แจ้งทางการอะไร ของหายแล้วก็หายไป ต่อไปมันก็จะกลับมากลับไปนอนกันให้หมด พรุ่งนี้ตื่นแต่เช้ามาเก็บของ พวกเราย้ายออกไปอยู่ที่อื่นกัน”
หลังจากที่เขาพูดจบ เสียงร้องไห้ของทุกคนก็หยุดลงทันที
ย้ายออก?
ทำไมจะต้องย้ายออก
“เป็นฝีมือท่านหรือ! พี่ใหญ่ ใช่ท่านหรือเปล่า มิน่าเล่าจู่ๆ ท่านถึงได้ซื้อเหล้าและอาหารดีๆ มาเยอะแยะขนาดนั้น ท่านวางยาพวกเราทุกคนใช่หรือไม่” เซี่ยฉงซานเอ่ยด้วยความโกรธ
ไม่แปลกใจเลยที่ก่อนหน้า
