ับนางได้เลย!
“พี่ใหญ่ ท่านอย่าได้คิดว่าเรื่องพวกนี้เป็นเรื่องง่ายๆ และอย่าได้คิดว่าท่านลุงใหญ่โง่เขลาจริงๆ” สีหน้าเซี่ยเฉียวจริงจัง “ท่านลุงใหญ่โชคไม่ดีอยู่ก่อนแล้ว จากนั้นข้า…อาจารย์อาจึงได้ค่อยๆ ขุดหลุมให้เขากระโดดลงไป!”
“ในใจเขา อาจารย์อาของข้าไม่รู้จักกับครอบครัวเรา และนางไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับเขา ดังนั้นเขาจึงคิดว่าโม่ชูเซิงไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องหลอกลวงเขา อีกอย่าง ชื่อเสียงของอาจารย์อาก็ดีมาก เขาสอบถามเอากับคนอื่นก็สามารถรู้ได้ว่าโม่ชูเซิงไม่ใช่คนธรรมดา จึงได้เชื่อคำพูดของอาจารย์อาอย่างสนิทใจ”
เซี่ยเฉียวมีความสุขมาก มากจนใบหน้าเล็กๆ ของนางซับสีแดง
เป็นนักต้มตุ๋นหลอกหลวงนั้นง่ายหรือ
ไม่ มันไม่ง่ายเลยสักนิด
ก่อนอื่น คนผู้นั้นจะต้องกดข่มนิสัยของตัวเองได้ และจะต้องเข้าใจความคิดและนิสัยของเหยื่อได้!
นางรู้ว่าเซี่ยหมั่งซานกลัวตาย และรู้ว่าเซี่ยหมั่งซานนั้นอวดนั้นดี
ในใจของเซี่ยหมั่งซาน เซี่ยหนิวซานบิดาของนางนั้นไม่ใช่แม่ทัพที่ขับไล่คนเถื่อนผู้น่าเกรงขามคนนั้น ในสายตาของเขาบิดาของนางยังคงเป็นน้องชายที่ยอมออกจากบ้านไปตามคำขอของเขาเมื่อตอนนั้นเท่านั้น!
ตอนนั้นเพียงเพราะเขาสามารถใช้ให้ท่านพ่อของนางไปตักน้ำจากที่ห่างไกล กระทั่งทิ้งท่านพ่อของนางไว้กับพวกคนเถื่อน มันพิสูจน์แล้วว่าในสายตาของเขานั้น เซี่ยหนิวซานเป็นคนโง่เขลาและควบคุมง่าย
และหลายปีที่ผ่านมาท่านพ่อของนางก็ไม่เคยทำให้เซี่ย
