่าที่จะจำวันเกิดของท่านได้เป็นพิเศษสิ…”
ตอนที่ 478 สุภาพบุรุษผู้รอบรู้
เซี่ยเฉียวพูดออกมาช้าๆ ท่าทางสบายๆ แต่เซี่ยผิงกั่งกลับฟังแล้วเข้าใจความหมายของคำพูดของนาง โทสะในใจของเขาก็รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
“นางเฒ่าเจ้าเล่ห์นั่นเห็นว่าข้าเป็นเหมืองทองหรืออย่างไร! แปดอักษรนี่น่าจะได้มาจากหลูซื่อนั่นแน่ๆ หลูซื่อ…ใจกล้าไม่เบาทีเดียว” เซี่ยผิงกั่งแค่นเสียง
อย่างไรก็ตาม หลังจากเซี่ยผิงกั่งด่าออกไปแล้ว เขาก็ไม่ได้ตอบสนองอะไรอีก
“คนที่นางคิดจะยัดให้เป็นภรรยาข้าคือคนนั้น…” เซี่ยผิงกั่งนึกชื่อของคนคนนั้นไม่ออกจึงได้เปลี่ยนคำพูด “ลูกพี่ลูกน้องจอมปลอมคนนั้น?”
เซี่ยเฉียวพยักหน้า
เซี่ยผิงกั่งขมวดคิ้ว “นางเฒ่าเจ้าเล่ห์นั่นสายตาไม่ได้เรื่อง ในเมื่อคิดจะหาภรรยาให้ข้า จะหาให้ดีกว่านี้หน่อยไม่ได้หรือ”
เขาไม่ชอบลูกพี่ลูกน้องจริงๆ ปลอมๆ เอะอะโผงผางที่โผล่มาจากไหนไม่รู้
เมื่อเซี่ยเฉียวได้ยินเช่นนั้นก็เกิดความสงสัยขึ้นมา
“พี่ใหญ่ ในสายตาของท่าน ภรรยาที่ดีสักหน่อยที่ท่านว่า…คืออย่างไรหรือ” เซี่ยเฉียวรู้สึกว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับการตามหาพี่สะใภ้ของนางในอนาคต
เซี่ยผิงกั่งนิ่วหน้าคิดเล็กน้อย
หลังจากผ่านไปสักพักเขาก็พูดอย่างจริงจังว่า “ต้องให้นุ่มนวลหน่อย อย่าให้มีขนทั้งตัวเหมือนพวกตาเฒ่าหยาบกระด้างพวกนั้น จะต้องรู้ความ ไม่เอะอะก็ร้องไห้ตลอดเวลา พูดน้อย โวยวายหนวกหูไปวันๆ ไม่ได้หรอก…และจะต้องแข็งแรงหน่อยจะได้เจริญพันธ