อมรับด้วยว่า เขาเองก็ไม่ต่างจากเด็กสองคนนั้น เขาไม่ได้เป็นที่ต้อนรับมากนัก เวลานี้เขาจึงแค่พูดเล่นเพื่อบันเทิงเท่านั้น
เซี่ยผิงกั่งนั่งลง
เซี่ยเฉียวยังรินเหล้าจอกหนึ่งตั้งไว้บนโต๊ะหินในลานบ้านด้วย นางมองเขาด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า
เซี่ยผิงกั่งจ้องเหล้านั้นด้วยความรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย
หรือว่านังหนูนี่จะรู้แล้วว่าเขาแอบยักย้ายเหล้าไปหลายไหแล้ว
“พี่ชายใหญ่หาข้ออ้างอะไรสักอย่างเขี่ยท่านลุงใหญ่ออกจากราชการหน่อยสิ” เซี่ยเฉียวเอ่ยอย่างตรงไปตรงมา
เซี่ยผิงกั่งถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ที่แท้ก็เป็นเรื่องนี้นี่เอง
“ก็ได้ เมื่อเร็วๆ นี้ข้าก็เพิ่งคิดเรื่องนี้ขึ้นมาพอดีเหมือนกัน งานที่เขาทำอยู่ก็เป็นงานที่ท่านพ่อหาให้เขาก่อนหน้านี้ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเขาทำงานเป็นอย่างไรบ้าง คิดว่านิสัยเช่นนั้นของเขาคงจะหลุกหลิกอยู่ไม่นิ่ง ข้าควรจะตรวจสอบดูให้ดีเพื่อไม่ให้ทำลายชื่อเสียงของครอบครัวเรา” เซี่ยผิงกั่งพยักหน้าตกลง
“จัดการให้เรียบร้อยในสามวัน ทำได้หรือไม่” เซี่ยเฉียวเอ่ยอีก
“ได้สิ” เซี่ยผิงกั่งจดจำใส่ใจ “เพียงแต่ทำไมจู่ๆ เจ้าถึงได้นึกถึงเรื่องของเขาขึ้นมาเล่า”
“วันนี้อาจารย์อาของข้าได้พบกับเซี่ยหมั่งซาน เขานำแปดอักษรของท่านมาให้นางเทียบดวงคู่ครอง” เซี่ยเฉียวเอ่ยอย่างใจเย็น “แปดอักษรของพี่ชายใหญ่…น่าจะรู้กันเฉพาะภายในครอบครัวเราไม่ใช่หรือ ครอบครัวของลุงใหญ่ไม่ได้สนิทสนมคุ้นเคยกับพวกเรามาตั้งแต่ไหนแต่ไร พวกเขาก็ไม่น
