้มีอะไรผิดปกติ
“ซวีจือ?” พระชายางุนงงเล็กน้อย “ปรมาจารย์เคยพบซวีจือด้วยหรือ เขาเป็นอะไร หรือว่า…เขาเองก็แปดเปื้อนของไม่ดีด้วย?”
พระชายาค่อนข้างเป็นกังวลในเวลานี้
แม้ว่านางจะไม่ค่อยชอบเขา แต่นางก็รู้ว่าสามีของตนเองทำเพื่อนางมากมายแค่ไหน
ในฐานะอ๋อง กว่าเขาจะยอมรับสนมเพิ่มเข้ามาก็ตอนที่อายุสี่สิบแต่ยังไร้วี่แววทายาท เช่นนี้ก็ถือว่าเขามีความรักที่ลึกซึ้งและมีคุณธรรมยิ่งแล้ว
อีกอย่าง นอกจากพระชายารองและบุตรของนางแล้ว ในจวนนี้ก็ไม่มีใครอื่นอีก กระทั่งว่าหลังจากที่นางให้กำเนิดลูกแล้ว หลายปีมานี้ท่านอ๋องก็ไม่ได้รักใคร่เอ็นดูผู้หญิงคนนั้นอีกเลยแม้สักครั้ง
สำหรับประเด็นนี้ ขอเพียงลูกสนมคนนั้นประพฤติตัวดี ไม่ทำร้ายลูกชายของนาง นางก็สามารถปฏิบัติต่อจ้าวซวีจือได้อย่างใจกว้าง
นอกจากตำแหน่งองค์ชายน้อยของลูกชายนางแล้ว ไม่ว่าอะไรที่เขาอยากได้ นางก็จะพยายามทำให้อย่างเต็มที่
อย่างเช่นการเชิญอาจารย์ที่มีชื่อเสียงมาสอนเขาตอนที่พวกเขายังครองศักดินา อย่างเช่นเกียรติยศที่เหมาะสมกับเขา เรียกได้ว่าในบรรดาบุตรสายรองของเชื้อพระวงศ์ ไม่มีใครจะสุขสบายได้เท่าจ้าวซวีจืออีกแล้ว
อย่างน้อยที่สุด บุตรสายรองของบ้านอื่นก็แทบจะไม่สามารถเข้าวังได้
แต่นางกลับจงใจส่งเสริมจ้าวซวีจือทุกครั้งที่มีงานเลี้ยงในวัง
แม้ในใจพระชายาจะยังไม่ค่อยสบอารมณ์เรื่องลูกข่างทองคำก่อนหน้านี้เท่าไรนัก แต่เมื่อนางนึกถึงว่าจ้าวซวีจือไม่ได้มีเจตนา
