รค์และความสามารถที่แท้จริง และยังเป็นศิษย์คนรองของหลีซื่อเหยี่ยน หากกราบเขาเป็นอาจารย์ก็เท่ากับได้เป็นศิษย์หลานของหลีซื่อเหยี่ยน เพียงแค่ให้ข้อชี้แนะเพียงเล็กน้อยก็เพียงพอแล้วที่ผู้อื่นจะได้รับประโยชน์ไม่รู้จบไปตลอดชีวิต!
เซี่ยเฉียวโชคดีมากจริงๆ!
เซียวอวี้หรงไม่ค่อยรับศิษย์ ผ่านมานานขนาดนี้ก็ยังมีแค่ฉู่เจี้ยนเป็นศิษย์เพียงคนเดียว เซี่ยผิงไหวน้องชายของเซี่ยเฉียวก็ยังเป็นแค่เด็กรับใช้ข้างโต๊ะหนังสือเท่านั้น!
อิจฉา! อิจฉาเหลือเกิน!
ส่วนเซียวอวี้หรงก็รู้สึกหดหู่เล็กน้อย หากศิษย์พี่ให้เขารับเซี่ยเฉียวเป็นศิษย์แต่แรกก็ดีสิ
เซี่ยผิงไหวเจ้าเด็กหัวแข็งนั่น เพิ่งจะนิสัยดีขึ้นมาบ้างเมื่อไม่นานมานี้เอง
อย่างไรก็ตามเวลานี้เซี่ยเฉียวก็มึนงงไปในทันที
ถ้าหากเวลานี้นางรับปากไปแล้วล่ะก็ นางเชื่อว่า พออาจารย์กลับมา เขาก็จะต้องขับไล่เซียวอวี้หรงออกจากสำนักเป็นแน่!
เซียวอวี้หรงยังคงมองนางอยู่ด้วยสายตาบริสุทธิ์แจ่มใส แค่เห็นก็รู้ได้ว่าเขาเป็นอาจารย์ที่ดีคนหนึ่ง
แต่ว่า เซี่ยเฉียวหัวเราะแห้งๆ หนึ่งที จากนั้นก็ส่ายศีรษะปฏิเสธ “อาจารย์เซียว ข้า…มีอาจารย์อยู่แล้ว ดังนั้น…”
เซียวอวี้หรงได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง แต่เขาก็ไม่ได้ตอแย “ในเมื่อเป็นเช่นนั้นก็น่าเสียดายจริงๆ ภาพวาดของเจ้ามีจิตวิญญาณมาก ดูท่าอาจารย์ของเจ้าก็คงจะเป็นผู้วิเศษท่านหนึ่งเช่นกัน ไม่ทราบว่าท่านเป็นใคร ข้าเองก็อยากจะไปเยี่ยมเยียนข