องของรัชทายาท รัชทายาทคงไม่ใช่ว่า…ยังจำได้หรอกนะ?
เป็นอย่างที่เขาว่าอยู่ใกล้ราชาก็เหมือนอยู่ใกล้เสืออย่างนั้น
เซี่ยผิงกั่งรู้สึกว่าเขาเองก็ลำบาก ดูท่าแล้วต่อไปเขาไม่เพียงแค่ต้องอ่านตำราทหาร แต่ยังต้องคอยจำด้วยว่ารัชทายาทชอบหรือไม่ชอบอะไร เมื่อพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้ว เกรงว่าคนต่อไปที่จะถูกอัดก็คือเขา
หลังจากที่กลับมาถึงบ้านแล้ว เซี่ยผิงกั่งก็รีบจัดการส่งหญิงสาวทั้งสองออกไปทันที
เซี่ยผิงกั่งนึกขึ้นมาได้ว่ารัชทายาทชอบเหล้าของเซี่ยเฉียว เขาจึงฉวยโอกาสตอนที่เซี่ยเฉียวอยู่ที่โรงเรียนบุกเข้าไปในเรือนของนาง ขุดเหล้าขึ้นมาสิบไห แล้วส่งให้รัชทายาทเพื่อเป็นการไถ่โทษ
ชุนเอ๋อร์โกรธจนร้องไห้ออกมา
ในเวลานี้เซี่ยเฉียวก็ยังไม่รู้ พอนางรู้ก็จะต้องอยากร้องไห้เช่นกัน
…
จวนหนิงเป่ยอ๋อง
หญิงสาวทั้งสองถูกส่งกลับไปอย่างเปิดเผย เสื้อผ้าที่สวมใส่ก็ไม่เรียบร้อย พวกนางร้องไห้จนตาบวม ใครได้เห็นก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ
คนตระกูลเซี่ยที่มาส่งคนยังทิ้งคำพูดเอาไว้ด้วย ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวพันถึงรัชทายาท ดงันั้นเรื่องนี้จึงต้องบอกกล่าวท่านอ๋องและพระชายาให้ทราบด้วย
หนิงเป่ยอ๋องได้ยินที่พ่อบ้านรายงานก็ตกตะลึงไปเล็กน้อย “เจ้าบอกว่าสองคนนั้น…ซวีจือเป็นคนส่งไปให้เซี่ยผิงกั่ง เซี่ยผิงกั่งก็ส่งพวกนางไปให้รัชทายาท รัชทายาทรังเกียจจึงได้ไล่พวกนางกลับมาหรือ
พ่อบ้านพยักหน้า “คนตระกูลเซี่ย…บอกว่าอย่างนี้ขอรับ รัชทายาทบอกว่าไม่ถูก
