งานให้ได้ หากทำไม่ดีก็ต้องไสหัวออกไป ส่วนทางเลือกที่สามนี่…รัชทายาทอยู่ในห้อง กำลังขาดคนปรนนิบัติ” เซี่ยผิงกั่งเอ่ย
เขาไม่ได้รู้สึกว่าตนเองทำอะไรไม่ถูกต้อง
รัชทายาทอยู่ที่บ้านเขา ตามกฎของข้าราชบริพารแล้ว เขาก็ต้องทำให้ฝ่าบาทสะดวกสบายที่สุด
“รัช รัชทายาท?” หญิงสาวทั้งสองตกตะลึงในทันที
“อืม” เซี่ยผิงกั่งพยักหน้า “สามทางเลือก รีบๆ เลือกเถอะ”
นี่ยังต้องเลือกอีกหรือ
ทั้งสองมีสีหน้าเขินอาย “บ่าว บ่าวเต็มใจปรนนิบัติฝ่าบาท…”
“อ่า ข้ารู้อยู่แล้วที่พวกเจ้าพูดเมื่อครู่นี้ล้วนเป็นคำโกหก” เซี่ยผิงกั่งแค่นเสียงเยาะพลางเหลือบมองพวกนางด้วยสายตารังเกียจ “เอาล่ะ เข้าไปเถอะ แล้วปรนนิบัติรัชทายาทยาทให้ดีๆ ล่ะ หากฝ่าบาทไม่พอใจล่ะก็ ข้าจะตัดหัวพวกเจ้าเสีย”
“…” ทั้งสองนางรู้สึกดีอกดีใจ แต่ก็อดหวาดกลัวไม่ได้
เซี่ยผิงกั่งรวบรัดอย่างยิ่ง เขาส่งคนเข้าไปในห้อง แล้วจึงนำพ่อบ้านออกไปทันที
เวลานี้รัชทายาทนอนพักผ่อนอยู่บนเตียง เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย
เซี่ยผิงกั่งผู้นี้เป็นคนหยาบคายจริงๆ ไม่รู้จักให้คนนำน้ำแกงแก้อาการเมาค้างมาให้เขาสักหน่อย
ทันใดนั้นก็มีคนเดินเข้าในไปห้องด้านใน
กลิ่มแป้งหอมเลี่ยนลอยมาปะทะจมูกเขา มันทำให้เขาได้ตื่นขึ้นมาทันที ก่อนจะพบว่ามีผู้หญิงสองกำลังปีนขึ้นมาบนเตียงเขาในลักษณะที่เสื้อผ้าที่ไม่เรียบร้อย!
ปัง จ้าวเสวียนจิ่งถีบพวกนางลงไป
หญิงสามทั้งสองนางคุกเข่าลงข้างเตียงทันที “ฝ่าบาท…หม่อม หม่อมฉันม
