้ข้างในได้ อาวุธวิเศษนี้จะอยู่ได้สิบปี หลังจากสิบปีแล้ว พวกเจ้าก็ค่อยนำมันไปที่วัดเต๋าหรือวัดพุทธก็ได้เพื่อสวดส่งวิญญาณ หากนางไม่มีความยึดติดสิ่งใดแล้วก็ย่อมจะไปเกิดใหม่เอง” เซี่ยเฉียวยิ้ม “เพียงแต่ว่า ไม่ว่าจะเป็นคนหรือวิญญาณก็เกรงว่าจะมีความโลภไม่รู้จักพอ ตอนนี้อยากได้แค่สิบปี พอสิบปีให้หลังก็อาจจะอยากได้อีกสิบปีก็ได้”
“หากถึงเวลานั้นนางยังมีความยึดมั่นถือมั่นอยู่ก็ได้แต่ต้องกลายเป็นวิญญาณเร่ร่อนลอยไปลอยมาเท่านั้น แน่นอนว่าหากในอนาคตความคิดของโจวไคอวิ๋นไม่ถูกต้องชอบธรรม จิตใจของเขามีพลังชั่วร้ายก็จะมีผลต่ออาวุธวิเศษนี้ด้วย ต่อให้ลูกสาวของเจ้าจะกลับไปเกิดใหม่ชาติหน้าได้จริงๆ ดวงชะตาของนางก็อาจจะไม่ค่อยดีนัก” เซี่ยเฉียวเอ่ยเสริม
หากแปดเปื้อนด้วยชีวิตมนุษย์ วิญญาณที่เลี้ยงอยู่ในหยกก็จะรับผลกรรมไปด้วย ซึ่งจะยิ่งเลวร้ายไปอีก
เซี่ยเฉียวไม่ได้โกหกเขา นางพูดเรื่องนี้ให้อาจารย์ชิวฟังอย่างละเอียดรอบหนึ่ง
อาจารย์ชิวไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ
เขาเจ็บปวดใจนัก
นั่นคือลูกสาวของเขา หากให้เขาเห็นแก่ตัว เขาย่อมหวังว่าลูกสาวของเขาจะได้ไปเกิดใหม่ มีชาติหน้าที่ดี
แต่…เขารู้จักนิสัยของลูกสาวตนเองดี
อาจารย์ชิวนิ่งคิดอยู่นานมาก
“นางพูดหรือไม่ว่าชาติหน้าจะตอบแทนบุญคุณที่ข้าและมารดาของนางเลี้ยงดูนางมา?” อาจารย์ชิวถอนหายใจก่อนจะเอ่ยถาม
เซี่ยเฉียวพยักหน้า “เป็นเช่นนั้น”
“ชีวิตนี้ก็ยังดำเนินไปอย่างสับสน ยังจะคิดถึง
